In een notendop de elementen trotseren

Ze zijn gelukkig getrouwd, hebben een huis in Hilversum en zijn beiden zelfstandig ondernemer. Toch zoeken Christa ten Brinke (37) en Ysbrand Endt (37) het ruime sop op en doen ze mee aan de zeilrace ‘Transat650’. Met tachtig andere eenpersoonszeilboten varen ze in ongeveer 33 dagen van Frankrijk naar Brazilië.

Jullie doen beiden mee in een eigen zeilboot?

„Het lukte Christa niet zich te kwalificeren voor de race in 2009, dus zij gaat in 2010. Ik ga hopelijk dat jaar ook weer. Dan kunnen we samen gaan, maar inderdaad, beiden in onze eigen boot van 6,5 meter.”

Dan verkeren jullie dus een dikke maand op zee op slechts een paar vierkante meter boot?

„Alleen en zonder hulp van derden. De meeste medezeilers ben je al na twee dagen uit het oog verloren. Op zee kun je eigenlijk maar tien kilometer ver kijken. Daarna zie je alleen nog horizon.”

Hoe gaat dat met basale zaken zoals eten, toiletbezoek en wassen?

„Je hebt gedroogd diepvriesvoedsel mee en 130 liter water, zodat je het eten op een kleine gasbrander kan opwarmen. Douchen doe je met Zwitsal-babydoekjes, toiletteren doe je op een potje of direct buiten de boot. Dat kan nog wel eens lastig zijn. Op de oceaan kan het er wild aan toegaan.”

Slapen is ook moeilijk?

„Je kunt maximaal twintig minuten slapen, daarna moet je opletten of je niet per ongeluk in het vaarwater van een vrachtschip ligt. Het grootste gevaar is ergens op te varen, zoals een schip of walvis. Je maakt tien tot twintig keer per dag korte dutjes in je zeilpak.”

Met het roer vast?

„Je zet de boot op de stuurautomaat. Dat doe je sowieso de helft van de tijd. Ook tijdens het koken, het navigeren, het slapen. Alles neemt ontzettend veel tijd in beslag. Als je naar de wc moet, moet je vier of vijf lagen kleding afstropen. Het eten bereiden is ook een omslachtige zaak.”

Waarom doen jullie dit?

„Het is een fysieke en mentale uitdaging, het is een boeiend gegeven om alleen op zee te zijn, om één met de elementen te zijn. Het is back to basics.”

Dat is het zeker.

„Het is ook wel angstig. De zee kan in korte tijd tot een woeste watermassa opbouwen. De kracht van het water is bovendien onvoorstelbaar. Terwijl je echt in een notendopje op zee zit.”

Wat kost deze hele operatie?

„Inclusief de twee boten, trainingen in Frankrijk, kleding, speciale voeding, verzekeringen, lessen slaappsychologie enzovoorts: jaarlijks 75.000 euro per boot. We hebben daarvoor een spaarpot en worden voor een deel gesponsord. We zoeken nog meer sponsors.”

Jullie denken nooit, van dat geld hadden we heel andere dingen kunnen doen?

„Een dure auto heeft ons nooit kunnen boeien. Waar we meer moeite mee hebben, is het loslaten van onze sociale contacten. We zien deze twee jaar bijna onze familie of vrienden niet.”

Willemijn van Benthem