Zicht in blinde vlek

Mensen die door een eenzijdige hersenbeschadiging blind zijn in hun linker- of rechtergezichtshelft, kunnen in het blinde gezichtsveld toch een kleur zien. Het lukt als het onbeschadigde deel van hun visuele cortex van buitenaf met een magneetveld (met transcraniële magnetische stimulatie, TMS) wordt gemanipuleerd. Britse hersenonderzoekers deden het experiment bij één proefpersoon met de initialen GY.

Het vreemde is dat in dit experiment de kleursensatie in het blinde deel van het gezichtsveld is opgewekt in het hersendeel waarvan werd aangenomen dat het alleen het beeld voor het niet-blinde deel van het gezichtsveld verwerkt. Maar kleursensatie wordt dus kennelijk anders verwerkt. Het betekent dat de scheiding van zien en waarnemen in twee hersenhelften niet zo strikt is.

Die scheiding van hersenhelften zorgt er wel voor dat mensen de helft van hun gezichtsveld kunnen verliezen. De zenuwen uit de linkerhelft van zowel het linker- als het rechteroog komen namelijk samen en hebben verbinding met de rechter hersenhelft. En zenuwen die het rechtergezichtsveld aflezen worden in de linker hersenhelft verwerkt.

Bij proefpersoon GY is de visuele cortex in de rechter hersenhelft intact, de linker is beschadigd. Het onderzoeksverslag over GY verscheen gisteren in het wetenschappelijke tijdschrift Current Biology.

Praktische toepassing heeft dit experiment niet. Het was al wel bekend dat ‘halfblinde’ mensen soms wel iets kunnen ‘waarnemen’ in hun blinde gezichtshelft.

De vraag was of dit ‘blindzien’ via de gezonde hersenhelft gebeurde, of via resterende functie in de beschadigde hersenhelft.