Dylan nog superieur als verteller

cd pop

Bob Dylan: Tell Tale Signs Columbia ****

Anders dan de diep in het verleden spittende eerdere edities, beperkt deel 8 van de door Bob Dylan persoonlijk goedgekeurde Bootleg Series zich tot recent werk uit de periode 1989-2006. In het boekje haalt vertrouweling Larry ‘Ratso’ Sloman herinneringen op aan de impact die illegale elpees als Little White Wonder in de jaren zestig hadden op Dylanwatchers, smachtend naar nieuws van de meester die zich na een motorongeluk in Woodstock had opgesloten om met The Band aan nieuw materiaal te werken. De 67-jarige Dylan van nu is niet meer zo productief als toen, maar maakt nog regelmatig boeiende opnamen van songs die niet per se in hun definitieve versies op de plaat verschenen. Vooral de samenwerking met producer Daniel Lanois heeft veel spannend materiaal opgeleverd, zoals Series of dreams dat op Tell Tale Signs ontdaan is van de foeilelijke overdubs. Twee cd’s laten overtuigend horen dat ook de oudere Dylan met zijn schraapstem een superieur verhalenverteller is, die teksten naar behoeven kan aanpassen aan zijn gemoedstoestand op het moment dat zijn nummers voor de eeuwigheid worden vastgelegd. Met hoorbare eerbied vertolkt Dylan persoonlijke favorieten als 32-20 Blues van Robert Johnson en de folksongs The girl on the Greenbriar shore, dat verwijst naar de uitgangspunten van de protestzanger die hij ooit was.

Jan Vollaard