Dit is een artikel uit het NRC-archief
Bekijk hele krant

NRC Handelsblad

Sport

'Iedereen moet schoon zijn'

Davide Rebellin (37) gold als een van de topfavorieten voor de Ronde van Lombardije. Omdat zijn ploeg Gerolsteiner wegens dopingaffaires abrupt stopte, mocht hij zaterdag niet starten.

Davide Rebellin Foto Reuters Gerolsteiner rider Davide Rebellin of Italy cycles during stage nine of the Tour of Spain "La Vuelta" cycling race between Vielha and Sabinanigo September 8, 2008. REUTERS/Dani Cardona (SPAIN)
Davide Rebellin Foto Reuters Gerolsteiner rider Davide Rebellin of Italy cycles during stage nine of the Tour of Spain "La Vuelta" cycling race between Vielha and Sabinanigo September 8, 2008. REUTERS/Dani Cardona (SPAIN) REUTERS

In Cittadella, een stadje in het noordoosten van Italië, komt vrijdagavond om iets over negen uur een zwarte auto aanrijden bij het lege treinstation. Uit de bolide stapt een blitse jongen met zilverkleurige sportschoenen. Hij heeft de telefoon aan zijn oor geklemd. Zijn stem klinkt zacht. Als hij zich voorstelt, komt er een wolkje stoom uit de mond van Davide Rebellin, wielrenner van Gerolsteiner. Het is een frisse avond.

Rebellin oogt onaangedaan. En dat is opmerkelijk. Gerolsteiner, zijn werkgever, trok zich vorige week vervroegd terug uit de wielersport na de bekentenis van Bernhard Kohl, die verklaarde cera te hebben gebruikt tijdens de afgelopen Tour de France. Eerder was zijn Duitse ploeggenoot Stefan Schumacher al positief bevonden op het wondermiddel, epo van de derde generatie.

Voor Rebellin, al sinds 2002 rijdend voor de Duitse ploeg, had de beslissing ingrijpende gevolgen. De Italiaan mag zaterdag niet starten in de Ronde van Lombardije, de ‘klassieker van de vallende bladeren’.

Maar Rebellin (37) wil zijn humeur niet laten verpesten door de negatieve ontwikkelingen. „Of ik boos was toen ik hoorde dat de ploeg niet van start ging in Lombardije? Natuurlijk, ik was woedend. Ik was klaar voor die wedstrijd, voelde me heel sterk. Tegelijkertijd wist ik wat de ethische code van de ploeg inhield. Die schrijft voor dat we per direct stoppen bij dit soort zaken. Dat is helaas gebeurd.”

Wist hij iets van zijn betrapte ploeggenoten? Rebellin haalt zijn schouders op. „Deze tijd doet een beroep op de verantwoordelijkheid van wielrenners. Iedere renner draagt het gewicht van een ploeg, dus iedereen moet schoon zijn. Ik kan alleen voor mezelf spreken.”

Patrick Sinkewitz, vorig jaar bij T-Mobile tijdens de Tour geschorst wegens testosterongebruik en sindsdien bekend als spijtoptant, betichtte de ploegleiding van Gerolsteiner ervan dat ze hun renners hadden aangemoedigd om prestatiebevorderende middelen te nemen. Gerolsteiner had aangekondigd de sponsoring na dit seizoen te stoppen. Het voortbestaan van de ploeg stond op het spel. Structureel dopegebruik? Rebellin schudt al tijdens de vraag zijn hoofd. „Dit is absurd, echt waar. Gerolsteiner heeft altijd gezegd dat prestaties niet het belangrijkste zijn. Sinkewitz beseft niet wat hij zegt. Dit is echt verschrikkelijk.”

Zijn ploegleider had vorige week moeite om het slechte nieuws over te brengen aan Rebellin. Hij wist dat zijn pupil, tweede op de olympische wegwedstrijd en uitblinker op het wereldkampioenschap, offers had gebracht om te verschijnen voor zijn geliefde koers. Voor Rebellin zou het zijn laatste koers zijn namens Gerolsteiner.

Inmiddels hebben zich al vier nieuwe ploegen gemeld. Deze week maakt Rebellin, in samenspraak met zijn vrouw, die tevens zijn manager is, bekend voor wie hij gaat fietsen komend jaar. „Ik wil het liefst nog twee seizoenen koersen. Moe ben ik niet. En tijdens mijn trainingen voel ik nog steeds dezelfde passie als vroeger. Fietsen zit in mijn lichaam, het is mijn leven.”

Zijn passie duldt geen plaats voor stress. Fietsen is voor hem een spelletje, zoals dat vroeger als kind ook was. „Stress is niet het goede woord”, vindt Rebellin. „Nervositeit, ja. Dat heb ik wel een beetje voor een grote wedstrijd. Niet veel, hoor. Wielrennen is eigenlijk een kwestie van energiebeheersing. Als ik me nerveus zou maken, kost me dat de energie die ik nodig heb in een wedstrijd. Ik hou altijd controle over mezelf.”

Zo staat hij ook bekend in het peloton: rustig, kalm, sereen. Niet echt het karakter van een doorsnee Italiaan. „Klopt”, zegt hij lachend. „Mijn vrouw zegt dat ik totaal niet lijk op een Italiaan. Ik ben anders, rustiger, en zeker geen mamone [moederskindje]. Ik hou van mijn vrijheid tijdens het fietsen. Die vrijheid gun ik ook anderen. Mijn vrouw is bijvoorbeeld niet ‘de vrouw van Davide Rebellin’, nee, ze is een onafhankelijke, zelfstandige vrouw die een eigen leven leidt. Zo hoort het, vind ik.”

Rebellin won in zijn lange carrière zes klassiekers: Clasica San sebastian, Kampioenschap van Zürich, Amstel Goldrace, Luik-Bastenaken-Luik en twee keer Waalse Pijl. Dit seizoen troefde hij in Parijs-Nice de jonge Robert Gesink af. Toch is de renner in eigen land niet zo populair als Paolo Bettini of Danilo di Luca. „Weet je wat mijn bijnaam hier is? Sempre secondo. Eeuwige tweede. Toen ik op de Spelen zilver won, werd dat uitgelegd als een ‘verloren medaille’, terwijl ik er juist één gewonnen had voor mijn land. Dat doet pijn. Ik heb er alles aan gedaan om te winnen in Peking. Ik was fris, had nog energie, maar ik werd gewoon geklopt door iemand die sneller kon sprinten [Samuel Sanchez].”

Het liefst was Rebellin in een blanco shirt opgestapt in Lombardije. Dan had iedereen kunnen zien dat hij die dag de beste was, ook al was hij niet in de einduitslag gekomen. Nu won zijn landgenoot Damiano Cunego, voor de derde keer. En Rebellin zat zaterdag gewoon voor de tv. Helemaal alleen.