In Beeld

Presidentskandidaten Barack Obama en John McCain (r) verlaten de tafel na hun laatste debat, New York, 15 oktober 2008 Foto AFP, Emmanuel Dunand US Republican presidential candidate John McCain (R) and Democrat Barack Obama (C) leave the table after the final presidential debate at Hofstra University in Hempstead, New York, on October 15, 2008 as moderator Bob Schieffer. AFP PHOTO/Emmanuel Dunand
Presidentskandidaten Barack Obama en John McCain (r) verlaten de tafel na hun laatste debat, New York, 15 oktober 2008 Foto AFP, Emmanuel Dunand US Republican presidential candidate John McCain (R) and Democrat Barack Obama (C) leave the table after the final presidential debate at Hofstra University in Hempstead, New York, on October 15, 2008 as moderator Bob Schieffer. AFP PHOTO/Emmanuel Dunand AFP

Voor liefhebbers van hoon & leedvermaak is dit een cadeautje. Voor Obama-aanhangers en Obama zelf ook. Ouwe man heeft ze niet allemaal meer op een rijtje. Geeft een ontluisterend inkijkje in zijn verwarde brein. ‘Kinds’ heette dat in de tijd dat hij een oorlogsheld was. Moet je ’m nu zien: is het dolhuis al gebeld, jongens? Laat ze het dwangbuis niet vergeten.

Goed. Dan doen we nu een denkbeeldige stap achteruit en denken we aan onszelf. Ja, aan onszelf, aan hoe we zelf soms op foto’s staan. Toen en toen, daar en daar. Vereeuwigd door een fotograaf die heus het allerbeste met ons voor heeft. Schrikken soms, nietwaar? Ben ik dat? Help! Valt wel mee, zeggen anderen dan ook nog vaagjes.

Koninginnen, televisiepresentatoren en filmsterren weten het. Alles klein houden. Geen grimassen à la Willem Lust. Geen onverhoedse gebaren die, gevangen in één beeld en zonder begin en eind, iets onbedoelds gaan betekenen. Geen kin op de borst, want rimpelvormend. Geen grote ogen opzetten. Mond dicht!

Prompt verschenen op het net en elders soortgelijke foto’s, van andere momenten. Er blijkt systeem in te zitten, het is géén slip of the tongue. Hoe maverick kun je zijn? Met veel goede wil ziet men hier iets dat hem te boven gaat. Een hartaanval. Ook geen aanbeveling voor een kandidaat voor het hoogste ambt.

In werkelijkheid was er iets anders aan de hand. Kandidaat liep verkeerde kant uit, maakte rechtsomkeert en kwam op verkeerde been terecht. Het blijft verwijtbaar. Jazeker, niets minder dan dat, gezien zijn ambitie. Koninginnen overkomt dit niet. Die blijven de situatie meester, wat er ook gebeurt. Want alles wordt gezien, niets blijft onopgemerkt. Kijk maar.

Pieter Kottman