Straf helpt nauwelijks, een goede opvoeding wel

Als vertrouwenspersoon van gedetineerden heb ik bijna tien jaar gewerkt in de besloten wereld van jonge Marokkanen. Ik kwam heel dicht bij de jongeren, hun levensopvattingen, drijfveren, leed, zorgen en angsten die ook zij kenden en merkte dat Nederland niet goed met de problematiek omgaat. Ten eerste hebben wij vaak alleen een grote mond in de media, maar in werkelijkheid vertoont dit land maar weinig daadkrachtig optreden. Effectieve methoden om de problemen op te lossen zijn er evenmin.

Ik zeg al ruim tien jaar dat er in veel gezinnen iets goed mis is met de opvoeding van kinderen, zeker in de grotere steden. In sommige gezinnen zou moeten worden ingegrepen door de kinderen naar internaten te sturen. Op voorwaarde natuurlijk dat het thuisgevoel niet ondergesneeuwd raakt.

In mijn werk kwam ik vaak jongeren tegen die totaal geen structuur kenden, met MTV, TMF, BNN en andere rotzooi zijn opgevoed waarbij de normen en waarden die wij hoogachten ver te zoeken zijn. In Nederland zeggen wij vaak het een, maar doen wij vervolgens het tegenovergestelde. We pleiten voor een harde aanpak, maar als de agent een keer de knuppel pakt wordt hij voor de rechter gesleept. We zeggen dat ouders streng hun kroost in de gaten moeten houden, maar een corrigerende tik mag niet. Hoewel ik tegen het slaan van kinderen ben, heb ik juist geleerd dat het soms juist heel effectief werkt om een kind een draai om zijn oren te verkopen. We moeten jongeren weer laten zien wie de baas is.

De meeste probleemjongeren hebben zich een gedrag aangemeten dat met wilde dieren is te vergelijken. ‘Als ik maar overleef’! Ik merkte als vertrouwenspersoon van gedetineerden dat delinquenten die voor geweldsdelicten vastzaten, jong waren.

Als deze trend zich doorzet, dan zet de agressie en het asociale gedrag zich zelfs binnen de gevangenismuren voort. Dan helpt vastzetten zelfs niet meer, maar rechtvaardig en strenger opvoeden wel.

Ali Eddaoudi

Publicist, Breda