Smulballon

Een heteluchtballon kan prima dienst doen als hete luchtoven. In haar ballonrestaurant kookt Angélique Schmeinck op grote hoogte. „In de lucht werken je zintuigen scherper.”

Het ballonrestaurant vaart boven Westbroek en Kok Angélique Schmeinck bereidt tuinbonen Foto’s Marcel Haenen
Het ballonrestaurant vaart boven Westbroek en Kok Angélique Schmeinck bereidt tuinbonen Foto’s Marcel Haenen Haenen, Marcel

Loodrecht en met een behoorlijk vaartje klimt het restaurant de lucht in. Al snel drijven we boven de groene randen van Amersfoort, zien we de Soesterduinen en wriemelt er een helikopter onder ons door.

In de keuken is het dan al een drukte van belang. Kok Angélique Schmeinck sorteert haar messen, pollepels en pannen en begint aan de bereiding van de pipperade van gekonfijte, zoete rode paprika die straks bij de Schotse kreeft met zeekraal zal worden geserveerd. Wij ritsen het drankenmandje aan de reling open, spreiden het witte servet op de buitenboordtafel en schenken het eerste glas goed gekoelde witte wijn in. Een heerlijk, droge Menetou Salon Clement uit 2007.

Culinaire hoogstandjes in een onwaarschijnlijke omgeving. Dat is het recept van de 44-jarige Schmeinck. De enthousiast, uitbundige vrouw was jarenlang chef-kok in restaurant De Kromme Dissel in Heelsum dat al geruime tijd een Michelinster heeft. Ook is ze auteur van vier kookboeken, zoals het recentelijk verschenen Swingen in de keuken.

Schmeinck is al 28 jaar een tevreden kookster. Toch bekroop haar in 2000 het gevoel: moet ik dit tot mijn zestigste blijven doen? Op een dag zat ze in de auto „te fantaseren over gekke dingen”. Er vloog een luchtballon over. Ze zag de vlammen waarmee de hete lucht wordt gemaakt om op te stijgen en dacht: dit is eigenlijk één grote heteluchtoven. En de mand die er onder hangt is als keuken en restaurant te gebruiken.

Schmeinck is vervolgens met een ballonvaarder gaan experimenteren. Met sensoren heeft ze binnen in de ballon op verschillende plekken de temperatuur gemeten. Op de warmste plek is het zo’n 130 graden, maar halverwege is de temperatuur ongeveer 80 graden Celsius en dat is de ideale warmte voor het bereiden van eten. Via ingenieuze katrolconstructies worden de gerechten in speciaal ontwikkelde metalen ovenmandjes naar het hart van de ballon getransporteerd. Terwijl wij varen, gaart boven ons hoofd het eten.

„Ga meteen lekker proeven als je het gerecht krijgt”, zegt Angélique. „Anders wordt het eten koud. Je moet gewoon lekker genieten.’’ Met de ballon hangen we inmiddels op zo’n zevenhonderd meter boven de aarde. Af en toe wordt de rust verstoord als ballonvaarder Peter Barlo de brander laat loeien. Het laag zweven is het leukste. Dan kun je de koetjes afluisteren, terwijl je van je wilde zeebaars met gekonfijte trostomaat, tuinboontjes en bouillabaisse saus met sinaasappelschilletjes smikkelt.

De twaalf eters in het restaurant staan in de mand in vakken van elkaar gescheiden. De kok en piloot opereren in het midden. Er is een buitenboord werktafel met kookpit om de groenten en sauzen te bereiden. „Je moet geen ingrediënten kiezen die hatseflats door elkaar kunnen raken, want de ovenmandjes willen nog wel eens schommelen als ze met het katrol uit de ballon worden getakeld. En je moet oppassen dat er geen olie of jus uit de kookzakken druppelt”, zegt Schmeinck.

De sfeer in de mand is goed en iedereen helpt broederlijk met het doorgeven van de borden of het mandje met Vadouvan brood. „In de lucht werken je zintuigen scherper. De combinatie van lekker eten en het prachtige uitzicht leidt tot een dubbel genot”, vertelt Schmeinck. Maar je moet er dan wel geen bezwaar tegen hebben om de exquise gerechten staand naar binnen te werken, met je jas aan.

De medereizigster die voor vertrek haar zenuwen stond weg te paffen, staat nu relaxed te stralen. Het is trouwens oppassen dat er niet per ongeluk bestek overboord gaat. Die voorwerpen kunnen flink hard naar beneden vallen. Wellicht dat we daarom ook alles oppeuzelen met alleen een lepel en een vork.

Volgens de initiatiefnemers is dit het enige luchtballonrestaurant ter wereld waar in de warmte van de ballon met deze speciale techniek gerechten worden bereid. Bedenker Schmeinck heeft haar methode laten patenteren. Er is volgens haar veel belangstelling voor een plek à 485 euro in de smulballon. Laatst kwam er een verzoek binnen of haar vliegende eettent een vermelding mag in een boekwerk over the most exclusive restaurants in the world. Alleen het Hollandse weer ligt vaak dwars. Dit jaar moest de helft van de geplande vluchten worden geschrapt wegens regen.

Na anderhalf uur maken we ons op voor de landing. We vliegen langs de kerktoren van het agrarische dorpje Westbroek. Onder ons wordt gekorfbald en de bruinwitte koeien zien er inmiddels uit als chocolaatjes voor bij de koffie. De laatste restjes wijn worden overboord gekieperd. Soepeltjes landen we op een weiland tussen maïsvelden.

Daar komt even later de opvallend blije boer Wim van de Bunt aangesneld om de vreemde bezoekers met zijn tractor van het drassige land af te halen. Op het erf luistert Van de Bunt – blauwe overall en sjekkie – naar de eetverhalen. Als hij hoort dat het hoofdgerecht bestond uit zomercantharellen, groene asperges en landhoen, moet de boer hard lachen. „Landhoen, dat is gewoon kip.”

Meer informatie www.culiair.nl