Afgelikte vingers

Lyf’s, Hoofdstraat 73 Beetsterzwaag, , 0512 385538, www.lyfs.nlEten Gastvrijheid Entourage

Niemand zal een kok de appetijt in zijn eigen creaties misgunnen, maar laat hem niet zijn vingers erbij aflikken. Het zicht op veelvuldig afgelikte vingers in de half open keuken en een gastheer die de wijnflessen bij de hals oppakt maken dat ik, toch niet overgevoelig op dit vlak, last van enige smetvrees krijg. De rest van de gasten van Lyf’s lijkt het niet te deren. De sfeer is geanimeerd, Lyf’s in Beetsterzwaag houdt het midden tussen een restaurant en een eetcafé. Als het om de ambiance gaat wint het eetcafé, gastronomisch gezien ligt de ambitie op restaurantniveau. Met wisselend succes, het voorgerecht uit het viergangenmenu – dat €36,50 vergt – is minder geslaagd. De crostini bij het kwartet van Ibericoham, mostarda, sla en pesto zijn van wel erg oud brood gemaakt. Zo smaken ze ook, naar heel erg oud brood. De ham kan dat met zijn compagnons niet compenseren. Ook het nagerecht, met als dragend element een crème brûlée van frambozen, laat geen grootse indruk achter. Crème brûlée noch frambozen hebben baat bij deze combinatie, het is een min-minsituatie. De crème krijgt een grijze, onbestemde kleur en de frambozen verliezen zowel hun structuur als hun frisheid en aroma.

De chef revancheert zich met de andere gerechten. Goed bereid en vooral zeer smakelijk is de lamslende, geserveerd op aardappelmousseline met notensla en begeleid door een jus met pit, boontjes, sla en aardappelgratin. In de laatste twee bijgerechten slaan in de vorm van achtereenvolgens pijnboompitjes en kaas de culinaire clichés van het eetcafé onbarmhartig toe. De rode wijn uit Anjou is geen gedroomde, hij is te licht bij de smaakrijkdom van het lam en het garnituur. De viognier en de trendy roze port zijn respectievelijk bij het voor- en nagerecht beter op hun plaats. Het culinaire hoogtepunt van de avond is een voortreffelijke, subtiele spinaziecrèmesoep met kreeftenschuim en stukjes gamba. En dan doen we wat de kok niet is geoorloofd maar de gast wel is toegestaan: onze vingers erbij aflikken.

Joep Habets