Net als de Russen

Vandaag maakt een Chinees een ruimtewandeling.

De Chinezen leunen sterk op Russische technologie.

De lancering van de Shenzhou VII-raket gisteren. Reuters The Long-March II-F rocket carrying the Shenzhou VII manned spacecraft blasts off from the Jiuquan Satellite Launch Center, Gansu province September 25, 2008. China's third manned spacecraft blasted off from a remote launchsite on Thursday on a mission which is expected to include its first space walk. REUTERS/Xinhua/Li Gang (CHINA). NO SALES. NO ARCHIVES. FOR EDITORIAL USE ONLY. NOT FOR SALE FOR MARKETING OR ADVERTISING CAMPAIGNS. CHINA OUT. NO COMMERCIAL OR EDITORIAL SALES IN CHINA.
De lancering van de Shenzhou VII-raket gisteren. Reuters The Long-March II-F rocket carrying the Shenzhou VII manned spacecraft blasts off from the Jiuquan Satellite Launch Center, Gansu province September 25, 2008. China's third manned spacecraft blasted off from a remote launchsite on Thursday on a mission which is expected to include its first space walk. REUTERS/Xinhua/Li Gang (CHINA). NO SALES. NO ARCHIVES. FOR EDITORIAL USE ONLY. NOT FOR SALE FOR MARKETING OR ADVERTISING CAMPAIGNS. CHINA OUT. NO COMMERCIAL OR EDITORIAL SALES IN CHINA. REUTERS

Het vluchtplan van de derde Chinese ruimtevlucht met een ruimtewandeling vandaag door commandant Zhai Zhiqang, stemt bijna nostalgisch. Na de eerste Chinees Yang Liwei in de ruimte in 2003 en een bemande vlucht van twee Chinese ‘taikonauten’ in 2005, past de ruimtewandeling in het schema van de originele ruimterace tussen de VS en de Sovjetunie in de jaren zestig. Joeri Gagarin ging in 1961 als eerste mens naar de ruimte, daarna volgden Amerikaanse astronauten, langere vluchten en, in 1965, de eerste ruimtewandeling.

China doet het iets langzamer en voorzichtiger, met minder vluchten en veertig jaar later, leunend op vooral Russische technische ervaring.

Het ruimtevaartuig Shenzhou VII dat gisteren vertrok en waarin Zhai en zijn collega’s Liu Boming en Jing Haipeng reizen, is gebaseerd op de Russische Sojoez uit 1966, die in gewijzigde vorm ook in Rusland nog altijd in gebruik is. Net als de Sojoez bestaat de Shenzhou uit drie modules: een verblijfsruimte, een terugkeermodule met hitteschild voor de afdaling en een service-module met apparatuur, raketmotoren en zonnepanelen. De verblijfsruimte is cilindervormig, niet bolvormig zoals de Russische, en kan zelfstandig in de ruimte blijven.

Aan boord zijn twee ruimtepakken voor een ruimtewandeling. Een Orlan-M-pak van Russische makelij en een Chinese versie die daar sterk op lijkt. Het is niet bekendgemaakt welk van de twee gebruikt zal worden.

Ruimtewandelingen zijn al tientallen malen uitgevoerd en niet echt ongewoon meer, maar nog altijd is er het risico van beschadigingen van het ruimtevaartuig of van het pak. Bij een lek stikt de ruimtewandelaar binnen enkele minuten. Daarnaast kan de astronaut gevaarlijk gedesoriënteerd raken in het harde licht en de zwaartekrachtloze omgeving van de ruimte.

Toch lijkt de taak van Zhai, het ophalen van enkele experimentele instellingen aan de buitenkant van het ruimtevaartuig en het handmatig lanceren van een kleine satelliet met camera, niet heel veeleisend. Ook de volgende stappen zijn volgens het boekje: een rendez-vous tussen de verblijfsmodule van Shenzhou VIII en IX, beide onbemand, en vervolgens ‘docking’ of koppeling van beide. Shenzhou X, wel bemand, moet in 2010 ook weer aankoppelen; zo krijgt China zijn eigen ruimtestation.

Aansluiten bij het Internationaal Ruimtestation ISS van de VS, Rusland, Europa ligt moeilijk, wegens Amerikaanse restricties op levering van ruimtevaarttechnologie aan China. Technisch kan het: de Chinese aankoppelpoorten zijn van Russisch ontwerp, en passen op het ISS. Nog niet officieel bevestigd zijn de plannen voor een Chinees op de maan.