Zoete koek

`Zachte feiten, harde lading`, luidt de kop boven een reportage over uithuisplaatsing door Jeugdzorg (Zaterdag &cetera, 30/8). Bedoeld is dat zachte bevindingen van gezinsverzorgsters, in onderlinge samenhang bezien, in een concreet geval hebben geleid tot deze verregaande maatregel. Ik wil die kop ook anders uitleggen.

Slechts in twee korte passages gaat het, met (niet nader onderbouwd) commentaar van neutrale deskundigen, over uithuisplaatsing in het algemeen. Al het overige is de weergave door journalisten van informatie waarvan zij in één concrete zaak kennisnamen en die, zelfs waar die feitelijk is, door de betrokken, belanghebbende ouders nader is geduid en/of door de journalisten in een suggestief daglicht wordt gesteld. Uit een dozijn voorbeelden: van de stelling dat medisch onduidelijk was of een bepaald litteken was ontstaan door seksueel misbruik, maar dat dit voor de Raad voor de Kinderbescherming toch aanleiding was om in te grijpen, gaat de suggestie uit dat de Raad over één nacht ijs ging en een verkeerde beslissing nam. Moeders latere reconstructie dat het kindje ooit op een scherpe schelp was gaan zitten, gaat er bij de verslaggevers daarentegen zonder meer in als zoete koek.

”Jeugdzorg wilde geen commentaar geven”, luidt de laatste zin. Een concrete zaak is er één van ouders en instanties, onderling, of bij de rechter. De houding van Jeugdzorg lijkt me daarom juister dan die van de redactie, die herkenbare foto`s van de kinderen bij het artikel plaatst en met hun keurige slaapkamer de voorpagina van het katern siert.

Kortom, in plaats van goede onderzoeksjournalistiek is dit boterzachte berichtgeving met de niet te verantwoorden harde lading dat jeugdbeschermend Nederland aanrommelt en kan rommelen. Uw oproep op de pagina `kwesties` om over andere eigen ervaringen te rapporteren, doet het ergste vermoeden voor het komende katern.