Verstandige mensen

Een terras in het dorpje Roccastrada, Zuid-Toscane. We dronken een cappuccino en aten een panini. Een echtpaar met een blond zoontje en een flinke dochter ging aan het tafeltje naast ons zitten. Na uitwisseling van enkele beleefdheden stak de man van wal.

„We logeren in een prachtig oud huis, zwembad, prachtig uitzicht. Wij hebben de eerste verdieping. De benedenverdieping wordt niet gebruikt. Alleen: het spookt.”

De vrouw: „Vannacht werd er tussen 2 en 4 uur op de deur geklopt. En er werd met stoelen geschoven.”

„Was het geen inbreker”, probeerde ik even.

„Onmogelijk”, zei haar man zelfverzekerd, „uitgesloten. De auto’s staan hier open, met de sleutels er nog op. Ze breken hier niet in.”

De vrouw: „Er was gemompel, net of iemand zachtjes zat te huilen. We waren zo verschrikkelijk bang dat ik met de kinderen in één bed ben gekropen.”

De man: „En ik sliep weer dwars door alles heen. Zoals gebruikelijk.”

De vrouw: „Het is waarschijnlijk de geest van de grootvader. Die woonde daar vroeger. Hij kan er niet tegen dat er nu toeristen zitten.”

De man: „Het is niet de eerste keer. Ik vermoedde de nacht ervoor ook al dat er iets niet in orde was.”

Ik overwoog te suggereren dat het een poes was, maar zag er van af. In de plaats daarvan spraken we over de Amerikaanse zusjes Fox die in 1848 werden belaagd door de geest van een marskramer die in hun huis was vermoord. Misschien was het een idee om met de geest te praten zoals de zusjes Fox deden? „Klap eens drie keer in je handen en kijk of hij dat ook doet”, stelde ik voor.

De vrouw: „We moeten misschien een kaars aansteken en roepen dat hij hier niet hoort.”

De man: „Ja, dat gaat wel lekker, dat spook verstaat natuurlijk weer niks anders dan Italiaans.”

De vrouw: „Ik heb de eigenares al gebeld. Ik zal haar vandaag nog eens bellen.”

De man: „Het is daar niet goed. We moeten dit toch bespreekbaar kunnen maken, vindt u niet? Ja, dat is het! Bespreekbaar maken.”

Hij keek ons verrast en opgelucht aan. „Door er met u over te praten, weten we nu wat we moeten doen, we zeggen tegen de eigenares dat zij de geest moet wegjagen. Zij spreekt immers Italiaans”, concludeerde hij tevreden.

Zelden zoveel verstandige dingen in zo’n korte tijd gehoord.

Wynold Verweij