Wat te verwachten van een Europa van de regio`s 1

Ik ben geschrokken van het opinieartikel van de heer Van den Heuvel over het heilzame Europa van de regio`s (Opiniepagina, 21 augustus). Vooreerst is er zijn visie op wat in België gebeurt: ”Volstrekt niet verontrustend. De Vlamingen willen onafhankelijk worden en een aanvraag van Vlaanderen als zelfstandige natie en dus als nieuwe lidstaat van de EU komt er aan. Vlaanderen is eerder lid van de EU dan Turkije. Dat is niet erg.”

Tal van radicalen roepen om zelfstandigheid en zelfs partijgenoten van de premier durven wel eens in die richting te denken. Vraag is of de meerderheid in Vlaanderen de splitsing van het land wil. Wetenschappelijke enquêtes tonen dit tot dusver in elk geval niet aan. Naast de schreeuwers op de barricaden zijn er dus minstens ook andersdenkenden in Vlaanderen.

Tevens lijkt de auteur aan te geven dat alle heil verwacht kan worden van het Europa van de Middeleeuwen, een lappendeken van regio`s. Alsof de Balkan en de Kaukasus al geen voorbeelden genoeg zijn: een wirwar van volk, bloed en bodem.

Eigenlijk is België een leuk en boeiend land. De diverse taalgroepen, die hoe dan ook samen al geruime tijd een weg bewandelden, kunnen elkaar verrijken - al was het maar door de andere taal. We zijn dan wel niet één volk, maar wel burgers onder elkaar. Burgers, met rechten en met plichten. Het klinkt minder romantisch dan volk, bloed en bodem, maar denken in termen van burgerschap lijkt wel redelijker, humaner en beschaafder. Net daarin kan een klein landje als België groot zijn: tonen aan de Balkan, de Kaukasus en de vele anderen dat het samenleven wel anders kan, beschaafder. Zo ook met Europa.