Herfinanciering lastig voor banken

De herfinanciering van schulden is de volgende grote uitdaging voor de banken van de wereld. Na te zijn dolgedraaid door verliezen als gevolg van de subprime-crisis en zwaar bevochten kapitaalinjecties, moeten de financiële instellingen een steeds groter deel van hun financiering vernieuwen, en dat ook nog eens tegen steeds hogere kosten.

Deze herfinancieringsuitdaging is een erfenis van de krediethausse. Toen de tijden nog makkelijk waren, in 2006, bekortten de banken de looptijd en verhoogden zij het volume van hun zogenoemde ‘floating rate notes’ (obligaties met een variabele rente), die een vaste premie uitkeren ten opzichte van de interbancaire Libor-rente. Door die extravagantie moet volgens JP Morgan vóór het einde van 2009 871 miljard dollar aan langetermijnschulden worden geherfinancierd.

Als de herfinanciering in mei was langsgekomen, zou het niet zo erg zijn geweest. Toen was de ‘spread’ (de opslag) op zogenoemde ‘credit default swaps’ (een soort kredietverzekering) voor financiële instellingen gedaald van 130 basispunten in maart naar 54 basispunten. Nu de economische groei hapert en de huizenprijzen dalen, is de spread weer boven de 90 basispunten uitgestegen.

Het herfinancieringsschema lijkt de spreads op credit default swaps van individuele banken te beïnvloeden. Neem Unicredit. Het afgelopen jaar is de spread van deze Italiaanse bank met 113 procent toegenomen, niet eens zo’n slechte prestatie op een beroerde kredietmarkt. Maar bijna de helft van die toename heeft vorige maand plaatsgevonden, wellicht als gevolg van het feit dat de bank vóór 12 september ruim 6 miljard dollar aan floating rate notes moet herfinancieren.

Barclays hoeft dat daarentegen pas in december te doen. De spread op haar credit default swaps is de afgelopen maand met een bescheiden 14 procent toegenomen. Onzekerheid over de herfinanciering kan hebben bijgedragen aan de bredere spread bij de zakenbanken – een toename van 60 procent bij de zowel Merrill Lynch en Goldman Sachs.

In een wereld die zijn schulden aan het afbouwen is, zijn herfinancieringen niet langer een routineklus, zelfs niet voor solide instellingen. Maar als de banken en zakenbanken het nieuwe geld vinden, zullen ze de gevolgen onder ogen moeten zien.

De met zeer veel vreemd vermogen belastte balansen van de financiële instellingen vermenigvuldigen het effect van de hogere financieringskosten. Als alles verder hetzelfde blijft, betekent een extra 30 basispunten aan rente een ongeveer twee procent lager rendement op het aandelenkapitaal.

George Hay

    • George Hay