Schelpjes zoeken

Na de teleurstelling van onze eerste avond aan de Adriatische kust (gerookte zalm!), en een heerlijke, maar visloze lunch (kalfsvlees) in Venetië, moest het er op dag drie toch echt van komen. „Ik wil schelpjes”, eiste mijn oudste zoon. „Je zei toch dat we hier zouden omkomen in de schelpjes.” Geef Tijn een bord mosselen of welke schelpdiertjes dan ook, en hij eet zijn vingers erbij op.

Tijdens een vakantie op Sicilië bestelde hij eens zeven avonden achtereen zuppa di cozze in elk restaurant waar we kwamen. Maar waar je op Sicilië je best moet doen om géén vis of zeevruchten te eten, vergde het in de omgeving van Venetië nog een knappe queeste.

„We gaan vanavond naar Lido, en dan komt het allemaal goed”, beloofde ik. Ooit bracht ik een buitengewoon romantische weekend door in Venetië. Een bezoek aan de Biënnale had mijn kunstenaarsvriendje en mij hongerig gemaakt, maar geld hadden we niet. Waar kunnen we goedkoop en goed eten, vroegen we iedereen die er enigszins doorvoed en niet al te chique uitzag.

Zo belandden we in een restaurantje op Lido di Venezia, het langgerekte eiland waar ieder jaar – en as we speak – het Filmfestival wordt gehouden. Tot diep in de nacht voerden we elkaar schelpjes en slobberwijn, tot de baas ging afsluiten en wij erachter kwamen dat er geen bussen en al helemaal geen boten meer gingen. Heerlijk geslapen daar op het strand.

Afijn, ook buurvrouw Tal Maes, schrijfster van het reisgidsje 100% Venetië, had ons het Lido al getipt. „Pak bij de vaporettohalte op Lido de bus richting Bagni Alberoni. Het is een behoorlijke onderneming, maar op dit strand vind je alleen maar Italianen, goed eten en jazzmuziek.”

Daar bleek geen woord van gelogen. We waren anderhalf uur onderweg voor we Bagni Alberoni bereikten. Maar toen zaten we ook op een plek waar we niet meer wegwilden. Inderdaad alleen maar Italianen, verse vis en fijne muziek. En, zoals Tal al had voorspeld, herkenden we in de ouderwetse houten strandhuisjes het decor van Visconti’s Death in Venice. Missie geslaagd. Tijn at twee schalen schelpjes leeg.

Voor 2 personen:

1 kilo mosselen

1 kilo venusschelpjes

3 eetlepels olijfolie

500 g kerstomaatjes, gehalveerd

2 teentjes knoflook, fijngehakt

4 – 6 sneetjes oud ciabatta of stokbrood

een handje platte peterselie, fijngehakt

Spoel de schelpen grondig schoon, gooi kapotte exemplaren weg. Verhit de olijfolie op hoog vuur in een (mossel)pan en fruit hierin de kerstomaatjes en knoflook tot de tomaatjes zacht worden.

Doe de schelpen in de pan en leg er een deksel op. Stoom ze , af en toe aan de pan schuddend, in een paar minuten open. Verdeel het brood over de bodem van 2 grote kommen en schep hierop de schelpen en tomatensaus/soep. Bestrooi met peterselie.

Janneke Vreugdenhil

Welke gerechten heb jij ontdekt deze zomer? Vertel erover op www.nrcnext.nl/kokenetc. En kijk op nrc.tv hoe Janneke een vinaigrette maakt.

    • Janneke Vreugdenhil