Liefdestuimel

Ein Reh auf der Flucht – oder vielleicht entrückt im Liebestaumel. Zentralbild

Boven mijn bureau hangt een foto van een ree die boven het gras zweeft. Wanneer ik tijdens het schrijven naar deze foto kijk, verliest mijn lichaam alle zwaarte en stijg ik op van mijn bureaustoel. Mijn voeten dansen als hoeven door de lucht en het bureau waaraan ik werk is een veld waar ik licht overheen spring. Geen toetsenbord, geen muis of snoer te bekennen in deze onwaarschijnlijk lichte, dartele wereld.

Het vreemde aan de foto is dat het dier stil lijkt te hangen en het grasveld onder zijn jubelende poten vandaan wordt getrokken. Het gras beweegt zoals wanneer je het ziet vanuit een voortrazende trein. Het is vlekkerig en haast vloeibaar als water. Ondertussen hangt het hert trots en als een standbeeld in de lucht. Alle vier de poten opgetrokken, en de kop recht naar voren, oren aandachtig opgericht.

Mij lijkt het dat de ree in volle vaart op iets aanlokkelijks afstormt maar het onderschrift bij de foto suggereert iets heel anders: Ein Reh auf der Flucht – oder vielleicht entrückt im Liebestaumel. Deze regels maken het beeld onvergetelijk. Het is een opvallend vaag maar ook gelaagd onderschrift. Eerst wordt er meegedeeld dat het dier op de vlucht is – een aannemelijke situatie voor dit edele dier waarvoor vast vele gevaren op de loer liggen – en vervolgens wordt deze waarschijnlijkheid op losse schroeven gezet door de toevoeging ‘oder vielleicht entrückt im Liebestaumel’, wat zoiets moet betekenen als ‘of misschien gestoord in een liefdesbuiteling’.

Ik heb de foto gekregen van mijn Duitse vriend. Mijn Duits is niet zo goed en omdat zijn Engels beter is dan zijn Nederlands legt hij me uit dat ‘entrückt’ iets betekent als ‘haggard, perturbed’ of zelfs ‘deranged’. En wanneer ik hem vraag wat ‘taumel’ precies betekent, zegt hij dat dat is wat een bokser doet nadat hij een oplawaai heeft gekregen. ‘Tuimel’ is misschien het Nederlandse equivalent, wat het krantenonderschrift meteen sterk poëtisch van toon maakt, denk ik, terwijl ik mijn vriend zie veranderen in een bokser in de ring. Ik ben in liefdestuimel, probeer ik. Het zou zomaar kunnen.

Mijn vriend deelt rake klappen uit aan een denkbeeldige tegenstander. Ik wist niet dat hij zo goed kon sparren en terwijl ik bewonderend toekijk, vlucht de ree bij ons vandaan. Een ree in een liefdesbuiteling, die ook duizeligheid moet uitdrukken als ik het schuddende hoofd en de wegdraaiende ogen van mijn geliefde goed heb geïnterpreteerd. De ree is ondertussen nergens meer te bekennen.

Degene die het onderschrift bij deze foto heeft gemaakt moet erg verliefd zijn geweest. Zijn meer feitelijke constatering moest uiteindelijk plaatsmaken voor een allesoverheersend gevoel. Hij verplaatste zich in de ree en gaf het dier alle hoopvolle liefde mee die in hem was. Het woordje ‘of’ tussen de eerste constatering en de toevoeging verraadt veel van hoe hij tegenover de liefde staat.

Er had ook ‘en’ kunnen staan. Want hoeveel mensen en wellicht ook dieren slaan er niet op de vlucht voor de liefde? Je kunt zowel op de vlucht zijn voor de liefde als er ‘deranged’, of ‘entrückt’ van worden. Ik zie het gebeuren, wanneer ik achter mijn toetsenbord vlucht om de ree achterna te gaan, terwijl ik een bokser met een bit van prachtige woorden in zijn mond van de grond zie krabbelen.

Maria Barnas

    • Maria Barnas