Dokters als detectives

House M.D. seizoen 1, 2 en 3, adviesprijs per seizoen ****-

House M.D.

seizoen 1, 2 en 3, adviesprijs per seizoen € 39,90

House. Dr. Gregory House. Als je ziek bent mag je hopen dat je een arts als hij aan je bed krijgt. Als je ziek bent mag je hopen dat je geen arts als hij aan je bed krijgt. Geniaal diagnosticus. Maar onhandelbaar mens. Zo’n arts die gelooft dat hij altijd gelijk heeft en dat er voor elke aandoening een middel bestaat, ook als het spreekwoordelijk erger dan de kwaal is.

Ziedaar in een notendop het geheim en het succes van House M.D.. House is anders. House is verslavend. Zo’n beetje als de vicodin die hoofdrolspeler Hugh Laurie als House in groothandelhoeveelheden naar binnen tikt. Want House is een manke arts met pijnklachten, die als dokter misschien bovenmenselijk geniaal is, maar als mens de koppigste patiënt die je ooit hebt meegemaakt. En Hugh Laurie – charmant-cynisch – speelt hem zo briljant dat hij de echte motor achter het welslagen van de serie is. Vijf seizoenen loopt-ie al, waarvan de eerste drie inmiddels verkrijgbaar zijn op dvd. De prijzenkasten puilen uit door de Emmy’s, Bafta’s en Golden Globes.

Het concept voor de serie werd bedacht door David Shore, eerder verantwoordelijk voor de scenario’s van advocatenseries als The Practice en Law and Order. Shore is van huis uit jurist. Met House stond hem een soort ‘medical detectives’ voor ogen: een team van specialisten dat elke aflevering op zoek gaat naar de tumor, het virus, de infectie of de schimmel die verantwoordelijk is voor een hele reeks mysterieuze (en spectaculaire) klachten. Niet voor hypochonders dus.

De enige misantroop in de serie is House zelf, die als het even kan zijn patiënten overlaat aan zijn assistenten Foreman (Omar Epps), Cameron (Jennifer Morrison) en Chase (Jesse Spencer) en op de afdeling voor comapatiënten een dutje doet of op z’n draagbare tv’tje zelf naar zijn favoriete ziekenhuissoap kijkt. Andere vaste karakters zijn beste vriend en kankerspecialist Wilson (Robert Sean Leonard) en ziekenhuisdirecteur Cuddy (Lisa Edelstein), die gezegend zijn met een dikke huid tegen het sarcasme van hun collega.

Als partner-in-crime trok bedenker David Shore regisseur en producent Bryan Singer aan (ook verantwoordelijk voor de X-Men-films). Hij vertelt in een extra op de dvd bij het eerste seizoen dat toen hij de pilot las hij het gevoel had zichzelf tegen te komen. Singer blesseerde op de set van X-Men zijn nek en hield daarna geruime tijd pijnklachten, dus hij weet waar hij het over heeft. Door zijn input zit de serie ook vol special effects: er kan geen bloedprop door een ader schieten, tumor barsten, of geheimzinnige infectie verwarring en verwoesting zaaien, of state of the art computeranimaties nemen je mee het menselijk lichaam in alsof het een expeditie naar een van de buitenwerelden in de verre ruimte is. Tamelijk goor soms. Maar is dat niet sowieso de reden om naar ziekenhuisseries te kijken? Omdat je eigen pijntjes dan plots enorm meevallen?