Cabaret

Theo Maassen Foto Maarten van Haaff Theo Maassen ontvangt de Prins Bernhard Cultuurfonds Theater Prijs. Amsterdam, 6 nov 2006. foto Maarten van Haaff Haaff, Maarten van

Theo Maassen staat vaak met de verkeerde dingen in de krant. De ene keer heeft hij een trofee gestolen, de andere keer (dit voorjaar nog) gooide hij iemands camera stuk – en wie zijn voorstellingen niet kent, zal gauw geneigd zijn hem een akelig ventje met een veel te kort lontje te vinden. Des te beter dat Maassen dit komende seizoen, na een paar jaar vooral als filmacteur te hebben gewerkt, weer in zijn eigen habitat op het toneel staat. Langzaam maar zeker is hij immers de spannendste, de meest nieuwsgierig makende en de allermeest tot ongemak aanzettende cabaretier van zijn generatie geworden. Dit hele seizoen is hij op tournee met zijn nieuwe programma Zonder pardon. En wat voor hem geldt, geldt ook voor veel van zijn cabaretcollegae: allengs gaan de try-outs over in reguliere voorstellingen, waarbij een premièredatum pas wordt geprikt in de loop van de tournee.

Maassens twee grote voorgangers, Freek de Jonge en Youp van ’t Hek, beperken zich ditmaal tot het najaar. Van ’t Hek werkt vanaf september toe naar zijn oudejaarsconference Troost die dus op 1 januari voorbij is, en De Jonge reist alleen in november en december rond met De laatste snik. Maar voor bijna alle anderen is het seizoen geheel gevuld. Veel reprises, van Herman Finkers tot en met Marc-Marie Huijbregts, maar ook allerlei nieuws. Lenette van Dongen is na de Doe Maar-musical terug van weggeweest met Niké, Brigitte Kaandorp hoopt met Zó revanche te nemen op haar vorige voorstelling die op te veel gedachten hinkte, en de aanstormende Javier Guzman dient zich ditmaal aan met Por Dios. Nieuwe programma’s komen eveneens van Kees Torn (Einde verhaal), Jan Jaap van der Wal (Zonder band), Kasper van Kooten (Veelvraat) en Herman van Veen (titelloos) die na lange jaren weer eens een heel seizoen in Nederland blijft. Alex Klaasen, de meestertypeur uit een groot aantal ensemblevoorstellingen, maakt voor het eerst een solo die dus Eindelijk alleen heet.

Intrigerende combinaties: Remko Vrijdag (Vliegende Panters) met de multidisciplinaire muzikant Micha Molthoff in Transformers, Mike Boddé met actrice Hadewych Minis in Gezellig met Mike en Hadewych en de acteurs Dick van den Toorn en Ton Kas met Ammehoela. Maar daar staat tegenover dat Erik van Muiswinkel en Diederik van Vleuten hun sublieme samenwerking volgend voorjaar beëindigen met de best of-productie Mannen met boedel. Het kan niet altijd feest zijn.

    • Henk van Gelder