Isolement

paspoort.jpgDezer dagen ben ik de gevangene van het Kremlin. Om de eenvoudige reden dat mijn accreditatie en visum verlengd moeten worden en de Russische bureaucratie een eindeloos labyrint is, waarin vele verkeerde wegen worden ingeslagen. Daarom kan ik tot volgende week vrijdag niet terug naar Georgië of naar Zuid-Ossetië om daar de stand van zaken op te nemen.Het heeft iets heel frustrerends, omdat ik steeds nieuwsgieriger word naar wat zich in de Georgische dorpen rond Tschinvali en in die stad zelf heeft afgespeeld. Georgië roept dat er op grote schaal etnische zuiveringen hebben plaatsgevonden. Maar alle verslagen en rapporten die ik erover lees wijzen vooralsnog op incidenten, hoe vreselijk die ook zijn. Rusland doet op zijn beurt ook zijn best om Saakasjvili van genocide te beschuldigen, maar ook daarvoor is vooralsnog geen enkele bewijs geleverd. Over een week weet ik meer.Het ziet er steeds meer naar uit dat deze oorlog alleen maar verliezers heeft. Saakasjvili lijkt op dit moment de grootste, omdat zijn land op Tbilisi na aan geheel flarden is geschoten. De Zuid-Osseten zijn voorlopig nog blij, maar krijgen na de feestvreugde straks te maken met de realiteit van alledag. En die is niet om vrolijk van te worden: een amper levensvatbare economie die behalve uit wapen- en drugssmokkel uit handel in vervalste 100 dollarbiljetten en wat fruit bestaat, enkele tienduizenden bange of wegtrekkende etnische Georgische medeburgers, die niet weten of ze nog wel veilig zijn op het Zuid-Ossetisch grondgebied waar hun families vaak al generaties wonen. De enige mogelijkheid voor Zuid-Ossetië om op den duur een normale samenleving op te bouwen, lijkt aansluiting bij Rusland te zijn en die onafhankelijkheid maar te laten voor wat ze is.Poetin heeft eergisteren weliswaar aangekondigd de verwoeste joodse wijk in Tschingvali om te gaan toveren in een luxe woonoord voor de elite, maar uit wie die elite bestaat, is mij niet duidelijk. De enige potentiële bewoners voor die nieuwe villa’s zijn Russische zakenlieden, maar die wonen toch liever in Londen of aan de Franse, Spaanse, Kroatische, Montenegrijnse of Italiaanse Rivièra.En dan is er nog Rusland zelf, dat vandaag op de Sjanghai Samenwerkingstop in Doesjambe niet de verwachte steun kregen die het had verwacht. De Russische erkenning van de onafhankelijheid van Zuid-Ossetië en Abchazië werd er eerder voorzichtig gekritiseerd.Rusland heeft het Westen de afgelopen weken laten zien wie de baas is in zijn achtertuin. Het lijkt daarmee te hebben willen afrekenen met zijn minderwaardigheidscomplexen, die zijn buitenlandse politiek nog altijd kenmerken en hun voornaamste oorzaken vinden in de cold shoulder van onbegrip die het sinds de jaren negentig van het Westen heeft gekregen. Nu weet dat Westen eindelijk waar het op staat, terwijl het dat natuurlijk allang had kunnen weten als het zich wat meer in de machtsstructuren van het Kremlin had verdiept.Maar ook voor Rusland staan de zaken er niet goed voor.  Sinds het Kremlin de onafhankelijkheid van Zuid-Ossetië en Abchazië heeft erkend en Russische troepen nog altijd op Georgische bodem staan, keert een steeds groter deel van de wereld zich tegen het Kremlin.Rusland reageert daar vooral hoogmoedig op door te zeggen dat het dat Westen niet nodig heeft. Op de cover van de krant Tvoj Djen van vandaag staat zelfs: ,,Tak You”, met een fuck you-vinger.Westerse investeerders, die Rusland hard nodig heeft voor zijn modernisering, trekken zich sinds vorige week terug uit Rusland. De TNK-BP affaire, waarbij de Britse directie door zijn Russische partners - waarschijnlijk op last van het Kremlin - aan de kant werd gezet,  was voor velen al een teken aan de wand, maar na Georgië zijn velen nog ongeruster geworden over hun toekomst op Russische bodem.Maar ook Russische zakenlieden zijn ongerust over de huidige confrontatiepolitiek van het Kremlin en zien hun belangen bedreigd. Zij hebben er namelijk geen enkel belang bij dat de Koude Oorlog in nieuwe gedaante terugkeert en Rusland geïsoleerd raakt. Het is alleen jammer dat ze hun ongerustheid niet kunnen uiten in de media, want die doen in Rusland alsof hun neus bloedt en er niets aan de hand is. Maar het tegendeel is waar, want ook die Russische zakenlieden weten dat het Westen zich zonder Russische olie en gas wel zal weten te redden, maar voor Rusland zal zo’n isolement een complete ramp zijn. En dat wens ik de Russen niet toe.