Grote motor achter ‘Geven voor Leven’

Tom Voûte is overleden na een val. De kinderoncoloog verwierf bekendheid als arts en als fondsenwerver. Hij verzette zich „tegen de gedachte dat kanker een ongeneeslijke ziekte is”.

Tom Voûte Foto Vincent Mentzel P.A. Voûte (1936-2008), kinderarts Tom Voûte is overleden na een val. De kinderoncoloog verwierf bekendheid als arts en als fondsenwerver. Hij verzette zich „tegen de gedachte dat kanker een ongeneeslijke ziekte is”. Mentzel, Vincent

Een week voordat Tom Voûte in 2001 met emeritaat ging ontving hij nog de Muntendamprijs voor bijzondere verdiensten voor kankerbestrijding. De „éminence grise van de wereld van de bestrijding van jeugdkanker” werd hij bij de uitreiking genoemd. Hij had toen een carrière van 34 jaar als kinderarts en kinderoncoloog achter de rug. Dinsdagavond overleed Paul Antoine (Tom) Voûte op 72-jarige leeftijd in Enschede na een val.

Eigenlijk wilde hij zeeman worden, het avontuur opzoeken. Maar op aandringen van zijn vader, zelf huisarts, ging hij geneeskunde studeren. In 1967 begon Voûte als kinderarts in het Emma Kinderziekenhuis in Amsterdam, later het AMC. In 1983 werd hij benoemd tot bijzonder hoogleraar kinderoncologie aan de Universiteit van Amsterdam. Als specialist in de kinderoncologie stond hij bekend als een optimist. In 2003 zei hij in de Volkskrant: „Ik heb mij altijd verzet tegen de defaitistische gedachte dat kanker een ongeneeslijke ziekte is.”

In 1974 kreeg Tom Voûte publieksbekendheid door zijn grootscheepse tv-inzamelingsactie ‘Geven voor Leven’, uitgezonden door de NCRV. Naar zijn zeggen heeft die actie een belangrijke bijdrage gehad aan het vergroten van de genezingskans bij kinderkanker, van 30 procent in de jaren zeventig tot 70 procent aan het begin van de jaren negentig.

Als arts, hoogleraar, bestuurslid van KWF Kankerbestrijding en als gezicht achter verschillende inzamelingsacties vormde Voûte een drijvende kracht in het onderzoek naar de genezing van kinderkanker. Maar ook zette hij zich sterk in voor de kwaliteit van leven van jonge kankerpatiënten. Hij stond aan de wieg de Ronald McDonaldhuizen in Nederland en hij zette zich in voor Cliniclowns en kinderkampen voor kinderen met kanker.

Ook na zijn emeritaat bleef Tom Voûte zich inzetten voor kinderen. In 2001 trad hij aan als bestuurslid van Foster Parents. Hij was nauw betrokken bij het opzetten van een kinderoncologische afdeling van een ziekenhuis in Jakarta, Indonesië.