Een duur foutje van de computer

Trajectcontroles voor snelheidsovertredingen zijn waterdicht volgens justitie. Maar soms gaat het fout en moet de autorijder zelf op onderzoek uit.

Bonnen Trajectcontrole

In de brievenbus ligt een brief van het Centraal Justitieel Incasso Bureau. U wordt verdacht van een strafbaar feit, schrijft de officier van justitie. In juli te hard gereden op de A12 bij Woerden, waar trajectcontrole plaatsvindt. De toegestane snelheid? 80 kilometer per uur. Gereden snelheid? 126 kilometer per uur. De officier van justitie doet een voorstel. „Ik stel u in de gelegenheid strafvervolging te voorkomen door het onderstaande bedrag te betalen.” Een boete van 450 euro.

Bezwaar tegen het voorstel van de officier van justitie om 450 euro te betalen is niet mogelijk. Dat is alleen mogelijk als de maximumsnelheid met niet meer dan 40 kilometer per uur is overschreden. Maar rij je harder dan valt de overtreding onder het strafrecht. Een transactievoorstel, heet het dan. Niet betalen betekent een dagvaarding. Gelukkig staat er wel een nummer van het Korps Landelijke Politiediensten in de brief, voor informatie.

„Dag mevrouw, ik heb van u een boete ontvangen. In de brief staat een maximumsnelheid van 80 kilometer per uur. Volgens mij geldt daar een maximumsnelheid 120 kilometer.

„U reed met een aanhanger?

„Mevrouw, ik heb niet eens een trekhaak

„Ik pak de foto er even bij. Hmm, klopt, u heeft geen aanhanger. Foutje. Ik haal de boete uit het systeem.”

„Gaat dat zo makkelijk? Een foutje? Maken die computers ook fouten dan?

„Ja hoor, dat komt veel vaker voor. U krijgt nog even een bevestiging dat de boete uit het systeem is.”

Het openbaar ministerie (OM) legt op zijn website uit hoe en waar trajectcontroles werken. In 1998 werd voor het eerst op de snelweg geëxperimenteerd met de zogeheten trajectcontroles. Het betrof het traject op de A2 tussen Maarssen en Breukelen. Het project was volgens het ministerie van Verkeer en Waterstaat een groot succes. Het aantal snelheidsovertredingen daalde, het aantal ongelukken nam af. En een groot voordeel was dat alles zo uit de computer rolde. Geen fotorolletjes meer, geen handwerk meer.

Inmiddels zijn er twaalf trajecten in Nederland waar trajectcontrole plaatsvindt. De maximumsnelheid verschilt er van 80 kilometer per uur tot 120 kilometer per uur. De pakkans is honderd procent, schrijft het openbaar ministerie op zijn website. Iedereen die over het betreffende traject rijdt, wordt gefilmd. Aan het begin van het traject en aan het einde van het traject. Met deze beelden berekent een computer de gemiddelde snelheid. Is de maximumsnelheid overschreden, dan krijgt de automobilist een bon.

Maar op de website van het OM staat niets over mogelijke omissies in het systeem. En die kunnen zich blijkbaar toch gemakkelijk voordoen. Even bellen met een voorlichter van het bureau verkeershandhaving openbaar ministerie (BVOM). Die trajectcontrole is blijkbaar niet helemaal waterdicht?

„Computers kunnen ook fouten maken. De foutmarge is een op tienduizend.”

Maar hoe komt de computer er nou bij dat ik een aanhanger heb?

„De computer meet de lengte van uw voertuig. Is die langer dan zes meter dan heeft u of een aanhanger of het betreft een vrachtauto. Dan mag u geen 120 kilometer per uur rijden.”

„Maar mijn auto is niet langer dan zes meter en heeft geen trekhaak.

„Nee, dat is de fout van de computer. Daarom wordt de boete ook geschrapt.”