Tot in het bos wordt gouden coach herkend

Waterpolobondscoach Robin van Galen wordt sinds de olympische titel door iedereen herkend. Na de huldiging van vandaag verwacht hij dat er een einde komt aan de hectiek.

Robin van Galen, de afscheidnemend bondscoach van de Nederlandse waterpolosters, zei na de gewonnen olympische finale tegen de Verenigde Staten dat hij dinsdagavond gewoon training zou geven aan het mannenteam van GZC Donk. Maar gisteren was het alles behalve een gewone training.

Voor de deur van zwembad de Tobbe in Gouda kreeg Van Galen in zijn olympische trainingspak meteen een zender omgehangen, waren de televisiecamera’s op hem gericht, kreeg hij een microfoon van de radio onder zijn neus gedrukt en stonden er zeven fotografen om hem heen. „Nee, een gewone training was het vandaag zeker niet”, zei de waterpolocoach na afloop.

De 36-jarige coach, die ook bondscoach is geweest van de mannenploeg en de jeugdselectie, heeft sinds zijn terugkeer uit China nog geen moment rust gehad. „Ik heb vandaag veel tijd doorgebracht met mijn zoontje Dean, van tweeënhalf, mijn vrouw en mijn hond. Maar de telefoon stond heel de dag roodgloeiend en toen we in het bos gingen wandelen, werd ik ook niet met rust gelaten. Ineens herkent iedereen me en iedereen wil me feliciteren. Heel bijzonder allemaal.”

Na alle felicitaties, zoenen en knuffels van de clubleden, begint de coach aan zijn eerste training bij de Goudse club. Hoewel er tijd is voor een grapje, is Van Galen duidelijk de baas in het bad. Als de trainer praat, is het stil in het bad, ook al liggen er 24 mannen in het water. „Eigenlijk sta ik hier op dezelfde manier aan de kant als ik dat bij mijn meiden deed”, zegt hij. „Maar mannen zijn makkelijker te trainen dan vrouwen. Ik werk al twintig jaar als coach maar de afgelopen drie jaar waren de zwaarste uit mijn carrière. Dat kwam door het intensieve programma maar ook omdat een grote groep dames een broeikas voor irritaties is. Bij mannen is dat minder.”

Dertien jaar geleden heeft Van Galen, die zelf wegens blessures al vroeg moest stoppen met waterpolo op hoog niveau, de spelers van Donk ook al twee seizoenen getraind. Daarna begeleidde hij het vrouwenteam. „Tussendoor ben ik een aantal jaren weggeweest. Maar Donk heeft altijd een plekje in mijn hart gehouden.”

De waterpoloërs van GZC Donk, die vorig jaar landskampioen werden en de beker wonnen, zijn al een paar weken in training. „Robin had een programma voor hen gemaakt”, zegt Arjan Vos, de trainer van de vrouwen. „Daarmee heb ik ze training gegeven. Ze hebben al aardig wat kilometertjes gezwommen.” Arno Havenga, de teammanager van de Nederlandse waterpolosters, speelt ook bij de club in Gouda. „Ik heb de afgelopen weken mijn kilometers gemaakt in Peking, dus een achterstand heb ik niet hoor”, zegt hij.

Havenga, oud-international, is voor zijn coach meer dan een speler. „Hij is een van de spelers maar ook mijn verlengstuk in het water”, zegt Van Galen. „De afgelopen twee seizoenen heeft Arno de jongens hier al begeleid, dat heeft hij goed gedaan. Wij zijn jeugdvrienden, kennen elkaar door en door en weten van elkaar wat we willen. Ik heb dus heel veel aan hem.”

Van Galen is niet de enige olympiër die als trainer aan de slag gaat in Gouda. Topscoorster van het olympisch waterpolotoernooi Daniëlle de Bruijn, die al bij GZC Donk speelde, wordt geopereerd aan haar knie. „Ik ga eerst van mijn vakantie genieten en op 22 september ga ik onder het mes.” De Bruijn moet een half jaar revalideren en kan tot die tijd niet meespelen. „Daarom wordt ik assistent-trainer van Arjan. Zo blijf ik betrokken bij de groep en kan ik de meiden nog wat leren ook. Maar zodra ik fit ben, ga ik weer spelen. Ik hoop dat ik aan het eind van het seizoen nog kan meedoen aan de play-offs.”

De play-offs halen, is dit seizoen ook het doel voor het team van Van Galen. „Het is de bedoeling dat we weer kampioen worden maar ik wil ook veel jeugdspelers laten meedraaien in het team, maar ik denk dat er ruimte is om beide doelen te bewerkstelligen.”

Vanmiddag werden Van Galen en zijn team door koningin Beatrix gehuldigd in de Ridderzaal. „Daarna zal de aandacht wel een beetje wegebben”, verwacht hij. „Dan komt er waarschijnlijk een einde aan alle hectiek.”

    • Shari Kiljan