Verscholen Venetië

We hadden braaf het San Marcoplein bezocht, het Dogenpaleis bekeken, de Rialtobrug beklommen. We hadden uitgebreid de behendigheid der gondeliers bewonderd en een stukje over het Canal Grande gevaren met de vaporetto. We hadden ijsjes gekocht en ook twee carnavalsmaskers waarvan de veren en parels al na vijf minuten loslieten en die de gezichtjes van mijn kinderen bedekt met gouden glitters achterlieten. Kortom, we hadden alles gedaan wat er van verantwoordelijke ouders mocht worden verwacht wanneer zij met het hele gezin een dagje Venetië doen.

’s Middags was het onze beurt. Weg van de toeristenroute. We lunchten uitgebreid en goed op het terras van Osteria Ai Canottieri, helemaal achterin de wijk Cannagerrio. Tagliatelle con ragu (lintpasta met vleessaus), scaloppine alla pizzaiola (kalfslapjes met mozzarella en tomatensaus), karafje witte wijn, sgroppino (cocktail van citroensorbetijs, wodka en prosecco), dubbele espresso. Het eethuis ligt aan een smalle kade, naast de economie faculteit, die een groot deel van de clientèle levert en dus waarschijnlijk de uitstekende prijs-kwaliteitverhouding verklaart.

We hielden een lange siësta in een verscholen parkje achter dezelfde kade. Daarna struinden we door verlaten steegjes, staken naamloze bruggetjes over en zo kwamen we uit bij Al Prosecco, een kleine bar aan het rustige Campo San Giacomo da l’Orio in de wijk San Croce, waar de befaamde bubbels uit Veneto geserveerd worden in diverse varianten (troebel, droog, extra droog) en begeleid door chicèti.

Chicèti zijn de Venetiaanse variant op tapas. Vaak heel eenvoudige zaken, als een blokje mortadella of een belegd broodje, maar het kan ook luxer, met vissalades en delicate vleeswaren. Ach, het liep tenslotte al weer tegen borreltijd en de chicèti (rauwe ham, schapenkaas, octopussalade) van Al Prosecco waren ook nog eens Slow.

Na nog wat omzwervingen, hier een ijscoupe en daar een sgroppino, belandden we tegen acht uur ’s avond weer in de drukke San Marco-wijk, waar we ons met zijn honderden op een te kleine, vieze boot lieten wringen. Help me herinneren dat ik volgende keer in de winter naar Venetië ga. Scaloppine alla pizzaiola:

Voor 4 personen:

4 kalfsoesters, iets platter geslagen

4 eetlepels olijfolie

2 tenen knoflook, fijngehakt

1 theelepel gedroogde oregano

4 rijpe tomaten, fijngehakt

1 bol mozzarella, in 8 plakjes

Bestrooi het vlees met zout en versgemalen peper. Verhit de olijfolie in een koekenpan en bak de oesters in 4 minuten aan beide kanten bruin. Haal ze uit de pan. Fruit de knoflook en oregano in het bakvet en voeg de tomaten toe. Laat 10 minuten stoven tot een saus. Maak op smaak met zout, peper en zo nodig een snufje suiker. Leg het vlees terug in de saus en laat een paar minuten pruttelen. Verdeel de kalfsoesters over 4 borden. Leg de plakjes mozzarella erop en schenk de tomatensaus erover.

Janneke Vreugdenhil

Welke gerechten heb jij ontdekt deze zomer? Vertel erover op www.nrcnext.nl/kokenetc. Op nrc.tv maakt Janneke een vinaigrette.

    • Janneke Vreugdenhil