‘Percy’s leven was een sprookje’

Aruba sloot hem in haar armen. Zijn vrienden hadden op het kerkhof een sprookjeswereld gecreëerd. „Percy heeft ons felle Caraïbische licht inter-nationaal laten stralen.”

Familieleden, vrienden en bekenden van Percy Irausquin gistermiddag op de begraafplaats van Sabana Basora op Aruba. Foto Prince Victor Begrafenis van modeontwerper Percy Irausquin op Aruba in de San Francisco-kerk Victor, Prince

Verdriet klinkt in hoge uithalen door de San Francisco kerk in de Arubaanse hoofdstad Oranjestad. Het is vier uur ’s middags, fel Caraïbische zonnestralen komen gefilterd het bedehuis binnen. De uitvaartdienst voor Percy Irausquin, de in Nederland geliefde en beroemde modeontwerper die anderhalve week geleden in Amsterdam aan een hersenbloeding bezweek, staat op het punt te beginnen.

Weeklachten van Percy’s moeder resoneren voor het altaar. Ze kan de gesloten kist niet loslaten. In de volle kerkbanken wrijven familie en vrienden hun ogen droog achter grote zwarte zonnebrillen. Ruim vijfhonderd mensen, met voorop de Arubaanse gouverneur Fredis Refunjol, premier Nel Oduber en parlementsvoorzitter Mervin Wyatt-Ras, zijn al langs de kist geschuifeld om het succesvolle landskind de laatste eer te bewijzen. De ranke minister Marisol Lopez-Tromp, die zich door Percy liet kleden, voerde het woord voorafgaand aan de dienst.

Het moest de mooiste begrafenis worden die Aruba ooit had gezien. De vroegtijdige dood van Percy, zoals hij zich kortweg noemde, golfde als een schok door de Nederlandse samenleving. Actrices, voetbalvrouwen en andere cliënten die hij met zijn sexy jurken als geen ander kleur en glamour bracht, toonden openlijk hun ontzetting over het onverwachte overlijden van de talentvolle couturier. Op Aruba, waar hij 39 jaar geleden werd geboren, voelden zijn vrienden het haast als een opdracht om een uitvaart evenredig creatief aan Percy’s eigen ontwerpen te organiseren.

Tussen de kerkbanken ligt een rode loper, bestrooid met rozenblaadjes, die rechtstreeks leidt naar gekroonde smeedijzeren lantaarns, een hart van roze rozen en foto’s van Percy rond zijn met witte supermadelieven beklede kist. „Het leven was een sprookje”, zei Percy’s partner Arjen in een toespraak voorafgaand aan de dienst, „en jij was de prins. Mijn allerliefste mannetje, ik houd van je.”

Op Aruba, dat de laatste tijd veel in het nieuws is geweest wegens weerstand tegen het homohuwelijk, speelt Percy’s homoseksualiteit vandaag geen rol. „Zijn geaardheid staat hier los van”, zegt politica en advocate Monica Arends-Kock. „Het gaat er juist om wat hij voor Aruba heeft gedaan. Percy was een goede ambassadeur voor het eiland. Hij heeft de kleuren van Aruba, ons felle Caraïbische licht, internationaal laten stralen.”

In Los Angeles nam Suzie Templeton dit jaar een Oscar in ontvangst voor beste korte animatiefilm in een knalrode Percy; een zwierige sexy glamourjurk. Na zijn Nederlandse successen zou de Arubaan volgende maand voor het eerst een collectie in Milaan presenteren.

„We kunnen over verschillende aspecten van Percy’s leven praten”, zegt de pastoor voor hij de kist aan het eind van de dienst bewierookt, „zoals zijn enorme talent of wat hij internationaal heeft betekent. Maar wij begrijpen niets van zijn leven, absoluut niets, als we niet snappen dat God voor ons allen het hiernamaals heeft geschapen.”

Voor zijn vrienden was de kerkdienst een uitdaging. „Ik had een afspraak vanochtend met de pastoor”, schreef organisator Fernando Mansur in een mail daags voor de begrafenis, „en de reglementen van de kerk zijn erg streng!” Daardoor kwam een geplande minimodeshow op de rode loper te vervallen. „We hebben een sprookje geschreven over Percy”, zegt een andere vriend. „Hij nam het licht met zich mee, het licht dat hij had meegekregen van Aruba, van zijn familie en van zijn zussen, zodat hij het naar de wereld kon communiceren.”

In de kerk is het laveren tussen de wetten van de geestelijkheid en Percy’s uitbundigheid, maar op begraafplaats van Sabana Basora, op een half uur rijden van Oranjestad, is Percy’s sprookjeswereld compleet. Op het kerkhof wordt de uit de basiliek meegebrachte rode loper opnieuw uitgerold langs al eerder opgestelde loungetenten met witte zitelementen en zilveren vazen met gekronkelde bamboestengels, die als armen naar de lucht grijpen. Door de sprookjestuin schalt Ave Maria, terwijl Percy’s moeder in hoge snikken voor het laatst afscheid neemt van haar zoon.

De begraafplaats is nieuw uitgehouwen in de mondi, de Arubaanse wildernis. Hoge hakken zwikken, onder blote ruggen, in het ruwe koraalsteen. „Heel Aruba heeft vandaag hart voor Percy”, zegt Magali Maduro, ontwerpster van de tenues voor de Arubaanse Olympische ploeg en medeorganisator van de uitvaart, „niet iedereen kende hem persoonlijk, maar iedereen heeft zeker van hem gehoord.”