Leiders Pakistan nu lijnrecht tegenover elkaar

De tweede partij van Pakistan is gisteren uit de regering gestapt.

De chaos is nu compleet.

Met het vertrek van oud-premier Nawaz Sharif uit de coalitie gisteren is de politieke chaos in Pakistan compleet. Na bijna vijf maanden gewankel van een coalitie die het vertrouwen van de bevolking in de democratie moest herstellen, staan de twee belangrijkste partijen nu lijnrecht tegenover elkaar. Sharifs aankondiging kwam een week na het aftreden van de gemeenschappelijke vijand president Musharraf.

De Pakistaanse Moslimliga-N (PML-N) van Sharif en de Pakistaanse Volkspartij (PPP) van Asif Ali Zardari zijn oude politieke vijanden maar sloten na hun verkiezingswinst in februari een verbond om Musharraf tot aftreden aan te zetten. Die vertrok vorige week om een dreigende parlementaire afzettingsprocedure te voorkomen. De coalitie viel gisteren over Sharifs eis dat de door Musharraf ontslagen top van de rechterlijke macht weer aangesteld zou worden. De president had de rechters ontslagen omdat die waarschijnlijk zijn herverkiezing vorig najaar ongrondwettig zouden verklaren.

Als het Hooggerechtshof weer in oude vorm zou terugkeren, zou het Musharraf wellicht alsnog vervolgen. Voor Sharif zou dat de ultieme wraak op Musharraf zijn: die had hem in 1999 met een staatsgreep verdreven en daarna verbannen. Bovendien bestond de kans dat de rechters ook Zardari zouden vervolgen, voor oude corruptieaanklachten. Waarschijnlijk om die reden is Zardari niet op Sharifs eis ingegaan. Volgens Sharif breekt hij daarmee beloften.

Hoogstwaarschijnlijk leidt de breuk niet tot nieuwe verkiezingen, omdat Zardari voldoende steun van kleine partijen en onafhankelijke parlementariërs kan verzamelen voor een meerderheid. Politieke loyaliteit is heel veranderlijk in Pakistan. Maar analisten denken dat Sharif niet echt zwak zal komen te staan: veel Pakistanen steunen hem in het vasthouden aan het herstel van de rechterlijke macht. Hij heeft bijvoorbeeld veel steun in Punjab, de grootste provincie van het land. Zijn broer leidt daar de regionale regering.

Sharif heeft gisteren zijn eigen kandidaat voor Musharrafs opvolging naar voren geschoven, voormalig opperrechter Saeeduzzaman Siddiqui. Hij is een voorvechter van een onafhankelijke rechterlijke macht, en moet het opnemen tegen Zardari. Op 6 september stemmen het parlement en de provinciale assemblees over een nieuwe president. Verwacht wordt dat Zardari wint.

Het is nog onduidelijk wat de uitkomst van die strijd zal betekenen voor de aanpak van het terrorisme. Terwijl de politieke crisis voortduurt, is er een militair offensief gaande in de tribale regio’s en voeren de Pakistaanse Talibaan weer volop aanslagen uit. Zardari waarschuwde dit weekeinde dat de Talibaan „aan de winnende hand zijn” en liet de organisatie verbieden. Hij lijkt daarmee dezelfde harde lijn te kiezen die Musharraf zo impopulair maakte.

Zeven jaar Musharraf: pagina 22

    • Hanneke Chin-A-Fo