Prinses helpt de onervaren gamer

Spellen als Mirror’s Edge en Quantum of Solace worden toegankelijker. Sinds het succes van de Wii richten gamefabrikanten zich op een breder publiek.

Een trap op de Games Convention in Duitsland, beschilderd met figuren uit computergames. Foto AFP Fair goers walk down a stairs painted with characters from computer games at the GC (Games Convention) fair for computer games and entertainment on August 20, 2008, the day before it opens to the public, in Leipzig, eastern Germany. Exhibitors from all over the world will present their latest products during the fair running from August 21 to 24, 2008. AFP PHOTO BARBARA SAX AFP

De Games Convention trok afgelopen week bijna 200.000 bezoekers naar de enorme hallen en glazen constructies van de Leipziger Messe in het oosten van Duitsland. Game-uitgevers grepen het evenement aan om de spellen te demonstreren die de hits van het najaar moeten worden.

Opvallend was dat de actie- avonturengames, waarin de speler een fantasie- en actievolle reis aflegt, creatiever waren dan voorgaande jaren. Dit soort spellen zijn vaak grootschalig opgezet, met veel verschillende virtuele werelden en veel aandacht voor details. Dat maakt ze tegelijk ook duur om te maken, wat uitgevers er meer dan eens toe bracht om op safe te spelen en binnen de kaders van vertrouwde, succesvolle concepten te blijven. Nu is dat minder het geval.

Ook lijkt men meer moeite te doen om games toegankelijk te maken voor een breed publiek. Waar gamemakers voorheen nogal leunden op een vaste groep vaardige gamers, heeft het succes van de Nintendo-spelcomputer Wii de ogen van velen geopend. Niet iedereen wil kennelijk moeilijke spellen en de bedrijven begrijpen dat door de grote gemene deler aan te spreken ze nog meer exemplaren kunnen verkopen. Dit heeft nu ook zijn weerslag in de traditionele avonturenspellen.

Mirror’s Edge speelt zich af in een grote stad met een totalitair regime. Alle communicatie wordt gereguleerd door de overheid, maar een kleine groep rebellen verzet zich hiertegen. Hoofdrolspeler Faith is zo’n rebel. Zij rent over daken, van gebouw naar gebouw, om berichten te bezorgen. Daarbij springt ze over obstakels, klimt ze over muurtjes, balanceert ze op smalle randen en schuift ze onder hekken door. Voor deze acties zijn maar twee knoppen nodig, die afhankelijk van de situatie een andere uitwerking hebben. Volgens producer Nick Channon van de Zweedse ontwikkelstudio DICE is het doel „om de speler in een constant ritme te brengen en soepel van A naar B te laten bewegen”.

De game wordt gezien door de ogen van Faith en de stad is ook vormgegeven vanuit haar perspectief, zei Channon. „De stad is grauw omdat zij hem zo ervaart. Bovendien lichten alle belangrijke objecten rood op. Zo weet de speler altijd waar hij naartoe moet.” Voorheen zou dit gezien worden als te makkelijk voor gevorderde spelers, nu is het juist een verkooppunt. „Maar”, zei Channon, „wie er zich te goed voor voelt, kan de rode voorwerpen uitzetten.”

Mirror’s Edge is een heel nieuw spel, Prince of Persia is een echte klassieker. Wel zijn veel elementen uit eerdere delen overboord gezet door het Frans-Canadese Ubisoft, waardoor deze nieuwe aflevering nieuw aanvoelt. De game heeft het decor van een oosters sprookje à la Fata Morgana in de Efteling, met een bijzonder uiterlijk. „We wilden een mythologisch verhaal vertellen en daar paste een schetsachtige stijl bij”, vertelde level-ontwerper Michael McIntyre.

Hoofdrolspeler is een naamloze prins, die wordt geholpen door een computergestuurde dame, Elika. Zij is Ubisofts manier om minder geoefende spelers tegemoet te komen. Want iedere keer dat de prins tijdens acrobatische sprongen over ravijnen in het diepe valt of door een monster wordt verslagen, schiet zij te hulp met haar magie. Het aloude concept van levens in een game vervalt hiermee, het gaat er simpelweg om goed genoeg te worden om verder te komen. De speler wordt niet meer gestraft, alleen maar beloond.

Ten slotte is Quantum of Solace de gameversie van de James Bond- film die dit najaar in de bioscopen verschijnt. Filmgames dienen normaal met een grote boog ontweken te worden, maar Quantum of Solace van de Californische ontwikkelstudio Treyarch is uitstekend. Producer Adam Gascoine vertelde dat Bond-acteur Daniel Craig, een fanatiek gamer, alleen zijn beeltenis en stem aan het spel wilde verlenen als hij het te acceptabel vond. Dus ging een zenuwachtige Gascoine bij de acteur langs met een Xbox 360 en een vroege versie van het spel. „Gelukkig vond Craig de game geweldig”, zegt Gascoine.

Een indicatie van de kwaliteitseisen die de makers stelden: oorspronkelijk zaten er auto-achtervolgingen in het spel, maar die zijn op het laatste moment verwijderd omdat ze niet goed genoeg waren. Vandaar dat de speler nu alleen maar sluipt en schiet, liefst soepel en gemakkelijk. Met een druk op de knop kan Bond schuilen achter muurtjes. Heeft hij een bad guy in het vizier, dan zijn twee knoppen genoeg om een sprintje te trekken en de bewaker geruisloos de nek om te draaien. „Iedere speler moet zich James Bond kunnen wanen”, zei Gascoine.