>Olympische marathon van Maase was een martelgang

Langeafstandsloper Kamiel Maase (36) besloot in Peking zijn internationale loopbaan.

Bij zijn laatste marathon eindigde hij als 39ste.

Een atleet met een grote staat van dienst kan zich ook nietig voelen. Kamiel Maase wist gisteren na de olympische marathon even niet hoe hij het had. De langeafstandsloper voelde zich zo ellendig, dat hij na afloop van de 42,195 kilometer slechts zittend in staat was zijn laatste internationale wedstrijd te analyseren. Hij was een en al ongeloof: over zijn 39ste plaats in 2.20,30 uur, maar vooral over de winnende tijd (2.06,32) van de 21-jarige Keniaan Samuel Wanjiru. „Hoe kan het, twee-nul-zes onder deze omstandigheden”, stamelde Maase.

De enige Nederlandse marathonloper in Peking had net een martelgang beleefd en dan is er een jonge Afrikaan die bij een temperatuur van 32 graden en een vochtigheid van zo’n 90 procent allesbehalve brak de gouden medaille kreeg uitgereikt. In de catacomben van het Vogelnest tolde een Nederlandse man van 36 jaar op zijn benen van vermoeidheid. Hij had zich een ander afscheid voorgesteld.

Nee, hij kon onmogelijk tevreden zijn over zijn laatste wedstrijd. Maase was vooraf uitgegaan van een klassering bij de beste vijftien in een tijd van rond de 2.14. Maar na vijf kilometer was al duidelijk dat het niet zijn dag was. Maase kwam op dat punt als 88ste door. Uiteindelijk haalde hij nog een veertigtal lopers in, maar hij was desondanks teleurgesteld over het resultaat. Voor een plek bij de eerste veertig was de loper natuurlijk niet naar Peking gekomen.

Hoewel hij zich onderweg menigmaal had afgevraagd wat hij in hemelsnaam aan het doen was en hij veelvuldig dacht aan stoppen, ging Maase toch door tot het Vogelnest. Hij had zich niet drie maanden uit de naad getraind om in Peking uit de race te stappen; dat was zijn eer te na. „En ik ben er trots op niet wankelend de finish te hebben bereikt,” zei de Nederlandse recordhouder op de vijf en de tien kilometer en de marathon.

Met Maase stopt een langeafstandsloper die grossierde in Nederlandse titels en drie keer aan de Olympische Spelen deelnam. Hij werd in Sydney (2000) dertiende op de marathon en koos vier jaar later in Athene vanwege de hitte voor de 10.000 meter, waarop hij als veertiende eindigde. En gisteren besloot hij zijn internationale loopbaan met een tegenvallende marathon in Peking.

Het belang van Maase voor de Nederlandse atletiek gaat verder dan een mooie erelijst. Hij gold door zijn toewijding en sportiviteit als een sieraad voor de sport. Desondanks heeft hij weinigen geïnspireerd, want na twintig jaar staan er geen gelijkwaardige opvolgers klaar. Volgens Maase zijn Michel Butter, die hem vorig jaar bij de Nederlandse kampioenschappen verrassend versloeg op de 5.000 meter, en Khalid Choukoud, die een dopingstraf van twee jaar uitzit, de enige twee lichtpuntjes.

Wat hij gaat doen? Zijn studie bedrijfskunde afronden. En daarna werken, gewoon een baan van negen tot vijf, stelt Maase zich voor. Maar de komende maand gaat de atleet eerst uitrusten, want daar heeft hij na een intensieve olympische voorbereiding behoefte aan. En daarna zal hij zo nu en dan een wedstrijd lopen, alleen voor zijn plezier. Hij stond in Nederland twintig jaar aan de top. En dat is lang genoeg geweest, vindt Maase.