Mangiar bene

Tot mijn opluchting bleek Italië nauwelijks veranderd. Net als de laatste keer, twee jaar geleden, toen ik enkele dagen in Turijn was, en net als in de voorbije zoveelduizend jaar, draait het leven er om mangiar bene. Goed eten. De rest is bijzaak. Vanzelfsprekend dat Italië en ik nog steeds prima matchten.

Maar laat ik bij het begin beginnen: de eerste maaltijd op Italiaanse bodem. Het moet vermeld dat die een beetje tegenviel. Wat wil je, wanneer je hartje hoogseizoen, hongerig, dorstig, klierig en om negen uur ’s avonds een verlopen pension in de periferie van Venetië overvalt. Kunnen we hier slapen? Jazeker, maar wel met zijn vieren op een paar aircoloze vierkante meter. Kunnen we nog iets te eten krijgen? Ook dat, maar alleen wat de pot schaft.

De trenette (smalle lintpasta) met basilicumolie waren in al hun eenvoud nog best oké. Over het dessert van fabriekschocolade-ijs geen kwaad woord, behalve dat het dus fabriekschocolade-ijs was. De teleurstelling zat hem vooral in de secondo, ons aangekondigd als een schaal gemengde vis.

Venetië is een paradijs voor visliefhebbers. De vismarkt aan de Campo de le Becarie is wereldberoemd. De Venetiaanse keuken is rijk aan gerechten met spartelverse Adriatische vis, schaal en schelpdieren. Gegrilde zeebaars, zeeduivel gestoofd met tomaten, polenta met scheermessen, zwarte risotto met zeekat, sardientjes met pijnboompitten en rozijnen. Wat kregen wij? Een bordje gerookte zalm en zwaardvis, zo te ruiken beide al minstens twee maanden dood.

Goed. De vakantie begon pas. Dit was een opstartprobleempje, zoals een eerste pannenkoek die altijd mislukt. Drie weken mangiar bene lagen nog voor ons. We bestelden een tweede fles prosecco en verdronken de vis.

Sarde in saor (voor 2 personen):

500 g verse sardines

bloem

olijfolie

2 uien, in halve ringen

150 ml wijnazijn

een half glas witte wijn

2 theelepels suiker

anderhalve eetlepel blanke rozijnen

1 eetlepel pijnboompitten

Onthoofd en ontschub de sardientjes. Snijd de buik open en verwijder de ingewanden. Trek de ruggengraat er voorzichtig uit, spoel de visjes af en dep ze droog. Verhit een flinke laag olie in een diepe pan. Strooi de bloem uit over een bord en meng er een snuf zout door. Wentel de visjes door door de bloem en frituur ze krokant en goudbruin in de hete olie. Laat ze uitlekken op keukenpapier en leg ze daarna naast elkaar in een ondiepe schaal.

Verhit in een koekenpan drie eetlepels olie. Voeg de uien toe, plus een flinke snuf zout en bak hierin zachtjes de uien. Voeg na 20 minuten de azijn, wijn, suiker, rozijnen en pijnboompitten toe en laat alles nog 10 minuten pruttelen. Verdeel het uimengsel over de sardientjes en schenk het stoofvocht erover. Zet de schaal minstens 24 uur in de koelkast voor je de sardines serveert.

Welke gerechten heb jij ontdekt deze zomer? Vertel erover op nrcnext.nl/kokenetc

    • Janneke Vreugdenhil