Hellebaut maakt België blij met hoogspringgoud

Hoogspringster Tia Hellebaut heeft zaterdag in de finale de grote favoriete Blanka Vlasic verslagen. De Kroatische had dit jaar nog geen wedstrijd verloren, maar in Peking was alles anders. En dus maakte Hellebaut de Belgische campagne nog enigszins goed, met een gouden medaille op een atletieknummer.

Het lijkt wel of Hellebaut vaak over het hoofd wordt gezien. Dat was in 2006 het geval toen ze bij de EK in Gotenburg verrassend de titel greep, en niet de Zweedse wereldkampioene Kajsa Bergqvist. Dat scenario herhaalde zich in Peking ten nadele van Vlasic, die op koers lag voor haar eerste olympische titel. Ze sprong soepel een vlekkeloze serie, waar Hellebaut op zowel 1,99, 2,01 als 2,03 meter een extra beurt nodig had. Maar op 2,05 meter werd alles anders. Hellebaut sprong zonder haperen over die hoogte, waar Vlasic daarin pas bij haar tweede poging slaagde. Vervolgens bleek 2,07 meter voor Vlasic een onneembare hoogte, zodat Hellebaut de olympische titel veiligstelde en ze voor haar doen een uitbundige ereronde door het Vogelnest liep. Vlasic bleef verbijsterd achter.

„Ik was weliswaar helemaal klaar voor de Spelen, maar Vlasic verslaan was dit jaar nog niemand gelukt”, zei Hellebaut. „Ik heb er niet echt rekening mee gehouden dat ik daar deze keer wel in zou slagen. Ik ben aangenaam verrast.” Toch ging het Hellebaut te ver de titel alleen aan toeval toe te schrijven. „Ik heb het hele jaar naar deze wedstrijd toe gewerkt. In Peking wilde ik pieken. Ik heb niet het talent van Vlasic, dus moet ik mijn momenten kiezen. En dat is gelukt. Ik kan het amper bevatten.”

De atlete uit Tessenderlo zorgde in de Belgische ploeg op de valreep voor euforie. Door de matige resultaten hing er lange tijd een sfeer van cynisme rond het team van chef de mission Philippe Rogge, waaraan zijn vader, IOC-voorzitter Jacques Rogge, ook bijdroeg door zich kritisch uit te laten over het sportbeleid in België. De sfeer sloeg om toen de estafetteploeg op de 4x100 meter vrouwen vrijdagavond onder aanvoering van Kim Gevaert zilver won. Met de gouden medaille voor Hellebaut was het gevoel van machteloosheid in een klap verdwenen.

Voor Hellebaut reden om haar ploeggenoten een hart onder de riem te steken. Zij wilde gezegd hebben dat België het best goed heeft gedaan. „Ik denk dat we niet zo slecht gepresteerd hebben. De meeste atleten hebben hun persoonlijk record verbeterd. Meer kun je niet vragen.”

Lees fragmenten uit een recent vraaggesprek in het blad Humo met Helebaut op nrc.nl/spelen

    • Henk Stouwdam