En ook de laatste race van mountainbiker Brentjens ging niet als gehoopt

Mountainbiker Bart Brentjens (39) neemt afscheid na een rijke carrière.

Nu gaat hij aan de slag als begeleider van een jeugdteam.

Bart Brentjens kan terugkijken op een mooie carrière. De mountainbiker heeft zo veel prijzen gewonnen, dat hij een icoon van zijn sport mag worden genoemd. Maar de tragiek is dat hij mountainbiken in Nederland wel bekend, maar niet groot heeft gemaakt. Brentjens (39) moest zaterdag in Peking, bij zijn afscheid van de wedstrijdsport, vaststellen dat de opvolgers ver te zoeken zijn. De enige Nederlander die op redelijk niveau presteert is Rudi van Houts die ook meedeed aan de olympische mountainbikewedstrijd.

De Spelen als podium voor zijn afscheid past bij de status van Brentjens. Hij heeft meegedaan vanaf het moment dat mountainbike een olympische sport is. Hij was in Atlanta (1996) de eerste olympische kampioen, won acht jaar later in Athene brons, om gisteren door de zijdeur af te gaan. Het was ver beneden de waardigheid van Brentjens dat hij vanwege een te grote achterstand reglementair werd gedwongen de wedstrijd te verlaten. De jury klasseerde Brentjens uiteindelijk als 37ste. Met een zweem van ironie zei de routinier: „Je bent niet gelukkig als je nog achter de Turkse deelnemer rijdt.”

De man die alle titels op zijn naam heeft staan, had een mooier afscheid verdiend. Maar een breuk in zijn linker polsgewricht – vijf weken voor de Spelen opgelopen bij een val – stond zaterdag een goede prestatie in de weg. De aard van zijn blessure verbood Brentjens eigenlijk te fietsen, maar hij heeft zijn trots en vond afmelden geen optie.

Met een ingetapete pols en pijnstillers wist Brentjens dat hij op zijn laatste Spelen programmavulling zou zijn. Maar rijden zou hij. De voormalige olympisch kampioen had nog wel met coach Leo van Zeeland afgesproken de wedstrijd uit te zullen rijden, maar door zijn achterstand was dat niet mogelijk.

Brentjens is zo vergroeid met zijn sport, dat het afscheid hem zwaar valt. Hij gaf in Peking onomwonden toe, dat hij het wereldje van de mountainbikers gaat missen. Eigenlijk had hij in 2006 al afscheid willen nemen, maar na zijn voortreffelijke prestaties in dat jaar besloot hij zijn carrière te rekken tot ‘Peking’.

Het stemt Brentjens treurig dat zijn succesverhaal het mountainbiken niet naar een hoger niveau heeft kunnen tillen. De sport is populair als vrijetijdsbesteding, maar heeft stilgestaan in topsportontwikkeling. Brentjens heeft besloten zelf de opleiding ter hand te nemen. Hij wordt begeleider van jong talent bij het Dolphin Bike Team. Hij weet als geen ander waaraan gewerkt moet worden: „Techniek, daaraan schort het bij de Nederlanders.” En ambitie, maar dat spreekt Brentjens, gentleman als hij is, niet hardop uit. Dat maakt hij ze de komende jaren zelf wel duidelijk.

Bekijk hoogtepunten van Brentjens via nrcnext.nl/links

    • Henk Stouwdam