Don Giovanni: scènisch concert

Opera Don Giovanni van Mozart door het Gelders Orkest o.l.v. Martin Sieghart. Gezien: 23/8 Musis Sacrum Arnhem. Herh.: 26/8 Orpheus Apeldoorn; 28/8 De Vereeniging Nijmegen; 31/8 Concertgebouw Amsterdam.

Terwijl in het weiland bij het Friese Spanga Mozarts Don Giovanni wordt uitgevoerd als Donna Giovanna met een vrouw als wellustig verleidster van mannen en vrouwen, brengt het Gelders Orkest het origineel vier keer op reguliere concertpodia. De laatste uitvoering, in het Amsterdamse Concertgebouw, is tevens het slot van de serie Robeco Zomerconcerten.

Op het concertpodium wordt de opera met eenvoudige middelen toch scènisch uitgebeeld en zeker niet conventioneel.

Al krijst Donna Anna de hele avond dat ze is aangerand door Don Giovanni, het publiek ziet in de eerste scène een andere waarheid. Donna Anna, in de vaak heftige en dramatische vertolking van Ingrid Kaiserfeld een oudere vrouw met veel onvervulde seksuele verlangens, toont wel degelijk actief stimulerende reacties op de fysieke avances van Don Giovanni.

Don Giovanni’s knecht Leporello – de altijd aanstekelijk acterende en prima zingende Frans Fiselier – heeft een dubbelrol. Hij is ook de presentator en regisseur van de voorstelling. Het leukste moment is wanneer hij het lijk van de vader van Donna Anna met ongeduldige gebaren duidelijk maakt dat hij moet opstappen en van het podium af moet.

Ook dirigent Martin Sieghart speelt een extra rol, hij grijpt soms in de handeling in. Hij moet ook lang wachten voor hij verder kan wanneer Zerlina (de prachtig zingende Ilse Erens) klaar is met het zoenen van Don Giovanni – een viriele en krachtig zingende Josef Wagner. Ook zij wendt meer preutsheid voor dan ze in feite heeft. Masetto (Thilo Dahlmann) is de gebruikelijke sukkel, maar de brave Don Ottavio is in de vertolking van Mirko Roschkowski zowaar wat mannelijker dan normaal. Bij elkaar is het een goed gespeelde en gezongen voorstelling, aardig en levendig en stevig.