Clarke trakteert Nederlandse publiek

Darren Clarke won gisteren het Dutch Open in Zandvoort. In de slotronde was hij oppermachtig. Bijgestaan door Wobbly, zijn immer alerte caddie.

Darren Clarke legt zijn bal klaar voor een putt. Foto Action Images Golf - The KLM Open - Kennemer Golf & Country Club, Zandvoort, The Netherlands - 24/8/08 Northern Ireland's Darren Clarke on the 8th hole during the final round Mandatory Credit: Action Images / Andrew Boyers Livepic Action Images

Terwijl winnaar Darren Clarke van de KLM Dutch Open met zijn twee zoontjes lachend de green van de laatste hole afliep, riep zijn caddie Phil Morbey hem na: „Don’t forget your scoringcard.” Clarke keek om en stak zijn duim op. ‘Wobbly’, zoals iedereen hem kent door zijn waggelende gang als hij met de zware golftas over de golfbaan loopt, kon gerust zijn. Stel dat de winnaar die laatste administratieve handeling in het feestgedruis vergeet, dan was alles de afgelopen vier dagen op de Kennemer in Zandvoort voor niets geweest.

Wobbly kent de 40-jarige Noord-Ier goed. Op de baan is Clarke bijna de rust zelve. Al heeft hij tussen de holes door wel een sigaret nodig. Maar zodra de wedstrijdspanning voorbij is, gaat Clarke genieten: een grote pils in de ene hand en sigaar in de andere. Dan wil hij weleens de laatste verplichtingen vergeten. Grap hier, grap daar. O, wat is het leven toch weer mooi.

Zeker nu de voormalige toptienspeler van de wereld door zijn tweede overwinning op de European Tour dit seizoen de weg terug omhoog heeft gevonden en een plaats in het Europese Ryder Cupteam, dat in september tegen de VS speelt, nabij is. Precies twee jaar geleden overleed zijn vrouw aan kanker. Een paar maanden later maakte hij het beslissende punt in de Ryder Cup, maar daarna kreeg hij een terugslag. Gisteren werd hij op alle achttien holes van nabij gesteund door zijn twee zoontjes van tien en acht, die in Zandvoort van een vakantie mochten genieten. Vaak babbelden vader en zoons onderweg wat en praatten de jongens hun vader moed in.

Nu is hij weer bijna de man van weleer. Zoals de afgelopen dagen bleek in de confrontaties met de Zweed Henrik Stenson, een van de vijf beste spelers van de wereld. Ontspannen als het moest en gespannen als het moest, zich bedienend van bewonderenswaardige drives en chips, precies en strak. Hij en Stenson, maar ook Paul McGinley en andere Europese toppers vergastten het publiek in Zandvoort op fascinerend golf. Geen wonder dat Nederlandse talenten niet in staat bleken gelijke tred te houden. Alleen Rolf Muntz was er dichtbij, maar hij moest uiteindelijk veertien slagen toegeven op Clarke (278-264) en werd 34ste. De andere Nederlanders waren al na twee dagen uitgeschakeld.

Spelers als Clarke en Stenson beseffen terdege hoe belangrijk hun caddies zijn. Ze dragen niet alleen de tas, ze geven aanwijzingen, lezen en meten de baan, kijken naar de wind, helpen met de keus van de stok, fungeren als praatpaal voor de speler, vragen het publiek om stilte en geen camera’s te gebruiken, en manen beleefd professionele cameralieden zich te verplaatsen. De corpulente Zweedse Fanny Sunesson was negen jaar lang de caddie van Nick Faldo (driemaal winnaar van de British Open, driemaal van The Masters) en Wobbly was jarenlang de voorbeeldige caddie van golfgrootheden als de Welshman Ian Woosnam en de Spanjaard Jose Maria Olzabal. Caddies staan niet in de schijnwerpers. Het is slechts hun taak te dienen. Een caddie krijgt vijf procent van het prijzengeld bij het halen van de cut, en tien procent als de speler wint. In dit geval krijgt Wobbly 30.000 euro.

Een paar dagen met Europese toppers op een van Nederlands mooiste banen, geeft de Nederlandse liefhebber de kans van zeer dichtbij te zien wat écht golf behelst. De verbazing sloeg dan ook zowat bij elke slag toe. Onwaarschijnlijke slagen, verricht door evenwichtige, geduldige en in alle slagen bedreven spelers. Toernooidirecteur Daan Slooter zit met een dilemma. „Als we zoals vorig jaar weinig wereldtoppers uitnodigen zien we Nederlanders als Joost Luiten hoog eindigen. En als we veel wereldtoppers uitnodigen, halen de Nederlanders de cut (het slotweekeind, red.) niet.”

Met Darren Clarke als winnaar moet iedereen tevreden zijn. Niet alleen door de aandoenlijke aanwezigheid van zijn zonen, en omdat hij twee jaar geleden na de winst in de Ryder Cup in tranen uitbarstte en het en plein public op een zuipen zette. Hij begon gisteren met drie slagen voorsprong op Stenson, maar was die al na drie holes kwijt omdat de Zweed drie birdies achter elkaar maakte. Clarke verweet zichzelf dat hij verkeerde stokkeuzes had gemaakt.

Bij golf kan elke slag een omwenteling teweeg brengen. Op de vijfde hole sloeg Clarke de bal vanaf de tee bijna 300 meter ver; de bal zou in de rough buiten de fairway zijn beland als hij niet via de pet van een toeschouwer en een arm van zijn buurman was teruggekaatst naar de fairway. Clarke wist van niets. Hij zag de bal gunstig liggen en kon zo een birdie maken: hij stond weer een slag voor.

Vanaf dat moment was Clarke weer in goede doen. Een birdie van Stenson deed hem niets. Alleen een konijn voor de teebox van de vijftiende bracht hem uit balans (bogey). Maar toen was de voorsprong al groot genoeg (16-12).

    • Guus van Holland