Ze doet het met iedereen

Corina van Eijk regisseert in een tent op een weiland bij het Friese Spanga een vrije bewerking van Mozarts Don Giovanni. Mannen- en vrouwenrollen zijn aan het origineel gespiegeld.

Leve de vrijheid! De flikker Zerlino stript zich compleet en beft Donna Giovanna. Foto Dinand van der Wal Wal, Dinand van der

Opera Donna Giovanna, bewerking van Don Giovanni van Mozart door Opera Spanga o.l.v. Corina van Eijk. Gezien: 21/8 Spanga. Herh.: 23, 25, 27, 29, 30/8. Inl.: en res.: www.operaspanga.nl

Een vrouw, in een ‘lesbisch’ mannenpak, wordt door een andere vrouw meegenomen in haar slaapkamer voor een liefdesavontuur. Als vader terugkomt van de vossenjacht en die ‘man’ ontdekt, is hij geschokt en pakt zijn geweer. Dan toont de ‘man’ haar borsten. Vader sterft aan een hartaanval.

Dat is het opmerkelijke begin van Donna Giovanna, een vrije bewerking van Mozarts Don Giovanni, door regisseuse Corina van Eijk gepresenteerd in een tent in het Friese weiland bij Spanga. Niet alleen is de obsessieve vrouwenversierder getransformeerd tot een vrouw, ook allerlei andere rollen zijn hier nieuw gekarakteriseerd.

Anna, officieel verloofd met Ottavio, blijkt vooral lesbisch te zijn. De bediende Leporello is nu Leporella, die even actief op zoek is naar seks als haar bazin. Elvira is veranderd in de dandy Elviro, die het toneel oprijdt in een Bugatti. En het bruidspaar Masetto en Zerlina is hier het homo-bruidegommenstel Masetto en Zerlino.

Van Eijk, die negentien jaar geleden in haar Zuid-Friese woonplaats Spanga begon met vrijmoedige operavoorstellingen, is op zoek naar een antwoord op de vraag of de bij het publiek vaak zo sympathiek gevonden vrijgevochten ‘held’ Don Giovanni ook overeind zou blijven als vrouw. Vindt men Don Giovanna dan niet nymfomaan, hoerig, een slet? Mag een man meer dan een vrouw?

Als dat al zo zou zijn, bij Van Eijk is dat natuurlijk niet het geval. Haar titelheldin Donna Giovanna – een ongenaakbare rol van Klara Uleman – is een krachtige, zelfbewuste en levenslustige vrouw die spot met de conventies van de vrouwelijke liefde. Ze valt op alles wat lekker is en ze doet het vanzelfsprekend met iedereen. Man, vrouw, hetero, lesba of homo zijn haar even lief.

Anders dan Giovanni, wiens versierpogingen steeds mislukken, is Donna Giovanna succesvol in de liefde. De voorstelling is een lange, vaak hilarische orgie, een grensverleggende manifestatie van vrije liefde (‘Viva la libertà!’), waarbij de losbandige jaren ’70 verbleken. De flikker Zerlino stript zich compleet en beft Donna Giovanna. Verder is er sm, spanking en zo meer. Men grijpt elkaar vrijmoedig in het kruis op de maat van Mozarts muziek. De geilheid druipt er vanaf.

Het wordt ook allemaal leuk gezongen en perfect en gedetailleerd geacteerd, vooral door Francis van Broekhuizen (Leporella) en Jean-Michel van Oosten (Zerlino).

Zelden heb ik om opera zo hard gelachen sinds de tenor Charles Alves da Cruz in Rigoletto de aria La donna e mobile zong, onophoudelijk op een trampoline-achtig liefdesbed springend. Dat was achttien jaar geleden, ook in Spanga. Nu speelt Cruz de teleurgestelde ex-minnaar Elviro, die er even tussenuit gaat met Zerlino.

Het interessante van de voorstelling is niet alleen dat men tenoren hoort in sopraanpartijen, maar ook dat men een nieuwe, voyeuristische blik krijgt op de zo overbekende personages, die hier hun geheime driften tonen. Hoe zorgvuldig Van Eijk daarmee omgaat, blijkt uit het optreden van Anna’s verloofde Ottavio. Hij is in de originele versie al zó karikaturaal suf en braaf dat er niets hoeft te veranderen om van hem het seksloze contrapunt in de voorstelling te maken.

Uiteraard weet Donna Giovanna uiteindelijk te ontsnappen aan de hel van het aanrecht, waaruit de wraakzuchtige vader van Donna Anna opduikt om haar voor straf mee te sleuren naar waar ze thuis hoort. Aan het slot zit Donna Giovanna tussen het publiek en rent weg met een nieuwe minnaar.