Is de student saai?

Arthur Krebbers stelt dat studenten steeds burgerlijker, saaier en serieuzer worden (Opiniepagina, 16 augustus). Hij had net zo goed kunnen betogen dat de student juist avontuurlijker is geworden. De student gaat immers steeds vaker een periode naar het buitenland, met studievertraging als gevolg. Gegevens van de IB-Groep laten zien dat de studieschulden nog nooit zo hoog waren, omdat studenten de leuke dingen in het leven vooral niet willen missen. Verder blijkt dat studenten veel te weinig studie-uren maken, omdat ze overal tijd voor lijken te hebben, behalve voor de studie.

Krebbers` voorbeeld van de rebelse hippies in de jaren zestig is verder verkeerd gekozen. De hippies waren tegendraads, omdat ze de wereld wilden verbeteren. Krebbers houdt juist een pleidooi voor tegendraads zijn om het tegendraads zijn. Zulk gedrag is wat in de sociologie onder andere wordt verstaan onder postmodern nihilisme: verandering om de verandering. In die zin betoont Krebbers zich een gehoorzame volgeling van de moderne bedrijfsvoering, waar vernieuwing een doel in plaats van een middel is geworden. Ook de oproep om toch vooral te genieten is niet bijzonder revolutionair in een tijd waarin `lekker` en `fijn` voor velen de belangrijkste bronnen van zingeving zijn.

Laten we `gek doen` en genialiteit vooral niet met elkaar verwarren. Als een bedrijf de `zesjes en zeventjes` aanneemt in plaats van de cum laude afgestudeerden, kunnen daar inderdaad interessante en dynamische types tussen zitten. Maar voor hetzelfde geld zijn het middelmatige werknemers, net zoals de uitblinkers in de praktijk flink kunnen tegenvallen. De oproep tot gek doen moeten we vooral niet te serieus nemen.