Verschijnselen

Zelfs als je in eigen land op vakantie bent, kun je op nogal ongelijksoortige verschijnselen stuiten die je onbekend waren. Ik zal er in dit stukje drie behandelen: 1. De trips. 2. De wereldvredesvlam. 3. Het strand als wc.

1. De trips.

Op een warme ochtend zaten de ramen van ons vlak aan zee gelegen appartement vol met minuscule, smalle, vleugelloze, zwarte insecten, die roerloos leken maar zich toch opeens op je kleren en tussen je haren bleken te bevinden. Ook buiten waren ze in groten getale hinderlijk aanwezig.

De VVV en allerlei toeristische lectuur konden me niets wijzer maken. Donderbeestjes waren het, ja, maar waarom had ik nooit zulke donderbeestjes gezien? Een serveerster, echt een meisje van het Zeeuwse platteland, wist meer: „Ze komen uit het koren en zijn er een, twee weken van het seizoen, soms in hele wolken tegelijk.”

Zij zat dichtbij de waarheid, ontdekte ik later.

Het betrof de Limothrips cerealium Haliday, ofwel de graantrips, die op granen en grassen zit. Er komen twee generaties per jaar voor, de tweede generatie verspreidt zich in de nazomer in grote aantallen over het land. Het mannetje van deze soort is vleugelloos. De graantrips is onschadelijk voor de gewassen, maar hij jeukt als de hel als hij op je kop zit.

2. De wereldvredesvlam.

Het tweelingdorp Cadzand bestaat uit een oud, inwaarts gelegen dorp en een badplaats. Het dorp is aardig, de badplaats lelijk, hoewel niet lelijker dan Scheveningen en Zandvoort. De grootste schoonheidsfout van Cadzand-Bad zijn de honderd Romeinse zuilen op de boulevard. Neoklassiek? Eerder nepklassiek.

In Cadzand-Dorp staat naast de Hervormde Kerk een klein, grijs monument dat de wereldvredesvlam bleek te bevatten. Zo’n vlam brandt ook voor het Vredespaleis in Den Haag, bij de Verenigde Naties in New York en voor het Europees Parlement in Brussel.

Er zit een zekere rechtvaardigheid in dat het nietige Cadzand-Dorp de vlam mag herbergen. Hij brandt daar vooral omdat westelijk Zeeuws-Vlaanderen zo zwaar is getroffen in de Tweede Wereldoorlog. Initiatiefnemer van de vlam is de vredesactivist Mansukh Patel die de mensen, ongeacht hun geloof, ras of afkomst, wil samenbrengen. Het zal hem niet lukken, maar iemand moet het blijven proberen.

3. Het strand als wc.

Op het strand van Cadzand hoorde ik een Nederlandse vrouw tegen haar man zeggen: „Kijk jij even naar Tommie, hij moet een hoop…zó zielig.”

Ze hoorden bij een gezelschap van vier keurig uitziende echtparen met aanhang. De dichtstbijzijnde strandtent met toiletten bevond zich op een meter of vijftig afstand.

Iedereen keek vanuit zijn strandstoel belangstellend toe hoe de man naar Tommie, een jongen van een jaar of acht, negen liep, hem halverwege het strand onder de oksels vatte, zijn broek afstroopte en in het zand liet poepen, waarna hij, de vader, de uitwerpselen met enkele lichte bewegingen van zijn rechtervoet onder een dun laagje zand verstopte, zijn zoon weer naar zijn kameraadjes richting zee stuurde en zelf met een voldane uitdrukking op zijn gezicht naar het gezelschap terugkeerde.

    • Frits Abrahams