Oehoepoep blijkt stille waarschuwing

Oehoe in het onderzoeksgebied in Andalusië. Foto V. Penteriani / PLoS Penteriani, V.

De oehoe strooit zijn poep en de veertjes van prooien niet zomaar in het rond: hij vertelt ermee waar hij aan het broeden is. Spaanse ecologen onderzochten de grote uilensoort in de heuvels rond Sevilla. Ze noemden het gisteren in het tijdschrift PLoS One ‘een intrigerend idee’ dat de oehoe zijn witte uitwerpselen als signaal gebruikt.

Van zoogdieren is al lang bekend hoe ze hun territorium met geurvlaggen markeren. Oehoes doen iets dergelijks, beschrijven de Spaanse onderzoekers – al lijkt niet de geur, maar het uiterlijk van hun excrementen hier de doorslag te geven. De biologen volgden de afgelopen jaren tientallen oehoes in hun Andalusische broed- en foerageergebieden.

De broedende oehoes schikken hun uitwerpselen zorgvuldig. Hoewel de meeste rotsen rond Sevilla lichtgekleurd zijn, poepten de oehoes zeven keer zo vaak op donkere ondergronden (vogelpoep is wit). Schilderden de biologen de uitwerpselen op die vaste poepplaatsen over, dan zorgden de uilen dat die er na gemiddeld twee dagen weer zaten. Als de uilskuikens uitvlogen verdwenen die favoriete ontlastingsplekken.

Ook de resten van prooien werden ingezet om soortgenoten te waarschuwen. Spaanse oehoes eten vooral konijnen, die ze op de grond villen. Maar op hooggelegen, goed zichtbare plaatsen plukten ze vogels met opvallende veren, zoals houtduiven en patrijzen. De biologen benadrukken dat het een ‘werkhypothese’ is dat de poep en veren als signaal dienen. Over de reactie van buuruilen op de markeringen weten ze nog niets.

De publicatie over de oehoes staat op nrc.nl/wetenschap