Voor 1.200 yuan naar Messi en Ronaldinho

De Olympische Spelen in Peking ontkomen niet aan zwarte handel. Chinezen verdienen soms meer dan een maandloon met het illegaal verkopen van toegangskaartjes.

Ze worden ‘huang niu’ – gele stieren – genoemd, de zwarthandelaren die ook in het park aan de Gongrentiyuchang West Road in Peking staan. Verdekt opgesteld haalt een van hen een waaier toegangskaarten tevoorschijn voor de halve finale van het olympisch voetbaltoernooi tussen Argentinië en Brazilië, in het nabijgelegen Workers’ Stadium. Hij opent de onderhandelingen bij duizend yuan, zo’n honderd euro en vijf keer de officiële ticketprijs.

Straathandel is niet het enige probleem dat het Internationaal Olympisch Comité heeft rond toegangskaarten. Het IOC kreeg klachten over lege plekken in stadions, gebrekkige controles en woekerprijzen op internet. Ook reserveerde de organisatie liefst 75 procent van de zeven miljoen toegangsbewijzen voor de Chinese bevolking. Die bleek in de aanloop naar de Zomerspelen bereid uren te wachten, bij de bank en online. Het leidde tot opstootjes voor de kassa’s en een wijziging van het maximale aantal kaartjes per persoon van vijftig naar acht. De organisatie bepaalde dat in China gekochte tickets een keer van eigenaar mochten wisselen, voor de originele prijs.

Dat gold echter niet voor de 25 procent die over de andere deelnemende landen was verdeeld. Amerikaanse media maakten melding van excessieve – online – prijzen voor de openingsceremonie (10.000 euro), de basketbalwedstrijd tussen de Verenigde Staten en China (1.000 euro) en de finale van de 110 meter hordelopen (600 euro). Nadat hordeloper en volksheld Liu Xiang maandag in de series geblesseerd was uitgevallen, werden de atletiekkaartjes voor minder dan de originele prijs aangeboden op internet.

Het scalping op straat blijkt naast het Workers’ Stadium niet voorbehouden aan Chinezen. ‘Sandy’, zoals een veertiger zichzelf lachend noemt, woont in New York. Hij verlaat de Verenigde Staten alleen voor evenementen als de Olympische Spelen en het wereldkampioenschap voetbal. In juni heeft hij ook bij het EK in Oostenrijk en Zwitserland „gewerkt”. Nu loopt hij rond het voetbalstadion met in zijn rugzak 37 toegangsbewijzen voor de halve finale. „Twee Zuid-Amerikaanse powerhouses tegen elkaar, ik had er al op gehoopt.”

De Amerikaan wil niet kwijt hoe hij aan de stapel roodgekleurde tickets met microchip komt. Wel zegt hij dat hij niet heeft deelgenomen aan de verloting en dat hij in een „kleine organisatie” werkt. „Al dertig of veertig jaar vraagt iedereen zich af hoe die lege plekken in stadions toch ontstaan. Houd het er maar op dat sommige kaarten nu eenmaal uit de olympische organisatie naar beneden druppelen.”

Verderop wimpelen drie studentes uit Montenegro een horde Chinese zwarthandelaren af. Ze willen dolgraag naar de wedstrijd die in het teken staat van de confrontatie tussen de Argentijn Lionel Messi en de Braziliaan Ronaldinho. „Ze vroegen net achthonderd yuan per ticket”, legt een van hen uit. „We hebben afgesproken niet verder dan vijfhonderd yuan te gaan. Een volledig Chinees maandloon lijkt me wel genoeg winst op zwarte kaarten.”

Vijftiger Michael uit Groot-Brittannië is een vaste olympische bezoeker. Hij kocht kaartjes voor roeifinales en handbalwedstrijden bij metrostation Beitucheng, het drukke overstappunt richting de Olympic Green. „Er hangen waarschuwingsborden dat scalping verboden is. Die zijn onzichtbaar doordat er zoveel handelaren staan”, grinnikt hij. „Ik heb het idee dat de strenge regels vooral voor Chinezen gelden. Een Franse uitwisselingsstudent onderhandelde met me terwijl een agent meekeek.”

De Brit was bij het metrostation getuige van de arrestatie van enkele Chinezen. Het olympische organisatiecomité maakte gisteren bekend dat de politie meer dan honderd zwarthandelaren heeft aangehouden en dat 340 tickets in beslag zijn genomen. De Nederlandse ambassade bevestigde dat ook drie Nederlanders zijn aangehouden en vervroegd het land uit moeten. De Chinese verkopers wacht maximaal vijftien dagen hechtenis en mogelijk tewerkstelling in heropvoedingskampen, die het communistische bewind in de jaren vijftig heeft ingesteld. Mensenrechtenorganisaties uitten voor de Zomerspelen kritiek op de strafmaat.

Bij Workers’ Stadium is twintiger Wu dan ook op zijn hoede. Op tientallen meters staan politieagenten en veiligheidsbeambten geposteerd. Schichtig kijkt de Chinees om zich heen voordat hij uit zijn stadskaart een verzameling tickets tevoorschijn haalt. Op zijn mobiele telefoon toetst hij de prijzen in: 150 yuan voor honkbal, 300 yuan voor boksen en 1.200 yuan voor voetbal. Als de duisternis invalt, krijgt hij concurrentie. In het Worker’s Stadium zouden tientallen stoelen leeg blijven.

    • Michiel Dekker