Kom maar op met die Olympiade van 2028

Wouter van Cleef denkt dat bezieling ontbreekt voor het organiseren van de Spelen van 2028 (nrc.next, 18 augustus).

Met dat soort pessimisme komen we geen stap verder.

De Olympische Spelen zijn het meest tot de verbeelding sprekende topsportevenement. Het organiseren van de Olympiade is zowel voor de organiserende stad als het gastland een gouden investering in de breedste zin van het woord. Niet voor niets verdringen steden elkaar om dit mondiale evenement te mogen organiseren.

In Nederland is een olympische ambitie meer dan welkom. De Nederlandse samenleving is namelijk verdeeld en onzeker. Om die reden is er dringend behoefte aan een thema dat alle Nederlanders bindt. Dat zou sport kunnen zijn. De ambitie om de Spelen te organiseren kan fungeren als gedeelde inspiratiebron en een gezamenlijk kompas dat ons land dwingt om uit zijn schulp te kruipen en naar de toekomst te kijken. Daarnaast genereert een gedeelde ambitie veel positieve energie. In Nederland viert negativisme hoogtij.

Ook Wouter van Cleef is in zijn artikel te pessimistisch (nrc.next, 18 augustus). Zo gaat hij voorbij aan de vele kansen die Olympische Spelen in Nederland met zich mee kunnen brengen. Uit recent onderzoek blijkt bijvoorbeeld dat de organisatie van de Spelen leidt tot een groei van het Bruto Binnenlands Product. Ook zorgt het evenement voor een groei van de werkgelegenheid. De Olympiade in Athene heeft bijvoorbeeld 65.000 nieuwe permanente banen gecreëerd. Een Olympische stad is ook aantrekkelijk voor (zakelijke) toeristen. Barcelona is na de Olympische Spelen van 1992 één van de populairste steden van Europa geworden.

Terecht merkt Van Cleef op dat vrijwilligers van groot belang zijn. In Sydney waren bijvoorbeeld ongeveer 47.000 vrijwilligers op de been. In Peking zijn dat er nog veel meer. Zijn twijfels over het mobiliseren van Nederlandse vrijwilligers zijn echter niet terecht. In vergelijking met andere landen is het aantal actieve vrijwilligers in Nederland hoog. Uit recente cijfers van het CBS blijkt bovendien dat het aantal vrijwilligers in alle leeftijdsgroepen stijgt.

Daarnaast lijkt Van Cleef te berusten in de traagheid van ruimtelijke projecten in Nederland. Het vooruitzicht op een Olympiade creëert een noodzaak om ruimtelijke projecten daadkrachtig ter hand te nemen, en procedures die worden misbruikt om projecten onnodig te vertragen, kritisch onder de loep te leggen. Daarnaast kan het denken over innovatieve en milieuvriendelijke mobiliteit een belangrijke impuls krijgen. Dat is niet alleen goed voor het milieu, maar ook voor de profilering van ons land en het imago van onze steden.

Wel zal men op zoek moeten gaan naar creatieve en verantwoorde manieren om met de schaarse ruimte in Nederland om te gaan. Hierbij kan gedacht worden aan het gebruik van duurzame materialen, de bouw van multifunctionele of tijdelijke sportcomplexen en een flexibel Olympisch dorp, op cruiseschepen bijvoorbeeld. Ook moet goed worden nagedacht over het hergebruik van de sportaccommodaties na de Spelen.

Om op termijn kans te maken om de Olympiade te mogen organiseren moet wel aan een aantal belangrijke voorwaarden worden voldaan. Een cruciale factor is draagvlak. Uit onderzoek blijkt dat ruim de helft van de Nederlanders voorstander is van het organiseren van de Olympiade in eigen land. Met name jongeren zijn enthousiast. Om het draagvlak te verhogen en de potentiële vrijwilligers warm te maken voor het evenement, is het wel belangrijk dat de Nederlandse bevolking in een vroeg stadium bij een Olympische ambitie wordt betrokken.

Daarnaast is een actieve rol van het bedrijfsleven doorslaggevend. In Barcelona en Atlanta bleek de actieve rol van het bedrijfsleven succesbepalend te zijn.

Verder is het van groot belang dat overheden gezamenlijk optrekken. Hoewel officieel één stad de Spelen organiseert, is het niet ongebruikelijk om topsportaccommodaties op verschillende locaties te realiseren. Een grote valkuil is dat afzonderlijke steden te vroeg het project naar zich toetrekken. Een discussie over concrete locaties is nog lang niet aan de orde.

Het willen organiseren van het grootste sportevenement ter wereld getuigt van grote ambitie, daadkracht en vertrouwen in de eigen mogelijkheden. Een gezonde samenleving moet, net als topsporters, bereid zijn boven zichzelf uit te stijgen. Hiermee is niet gezegd dat de ambitie om de Olympische Spelen te organiseren ook per definitie een toewijzing van de Spelen tot gevolg moet hebben. Meedoen is belangrijker dan winnen. Met pessimisme komen we in elk geval geen stap verder.

Dennis de Kool en Michel Lobzhanidze zijn bestuurskundigen.

    • Michel Lobzhanidze
    • Dennis de Kool