Informatieoorlog op de Kaukasus

ruslandtv_ap.jpgSinds maandagochtend ben ik weer terug in Moskou. Na mijn kleine frontervaring van afgelopen weekend was het tijd om even in de pitch te gaan zitten en het nieuws vanaf de andere kant te volgen. Een dezer weken hoop ik naar Tschinvali te gaan, maar die eer hebben de Russen vooralsnog maar aan een enkele westerse journalist gegund. Die journalist werd in een geblindeerde auto door het oorlogsgebied vervoerd en mocht blijkbaar bepaalde dingen niet zien die zich in de dorpen rond Tschinvali afspeelden.

Fascinerend in Moskou is dat het nieuws hier een heel andere kleur heeft dan in Tbilisi. Wordt in Tbilisi amper informatie verschaft over wat er in Tschinvali aan de hand is, in Rusland kom je als kijker niets te weten over wat er in Georgië nu werkelijk gebeurt. Opvallend waren gisteravond vooral de interviews met inwoners van Gori die zich positief over de Russische bezettingstroepen uitlieten en hen bijna als hun bevrijders zagen.

Ook was er veel aandacht voor de NAVO-bijeenkomst in Brussel, waar Russische en Nederlandstalige demonstranten tegen het Westen te hoop liepen. Het is dezer dagen sowieso fascinerend om te zien hoe de wereld weer geheel in Koude Oorlogskampen verdeeld raakt. Ik ben benieuwd of de pro-Rusland demonstranten van nu dezelfde zijn als de pro-Sovjet-Unie activisten van weleer.

georgie_kaukasus.jpgDe Russische troepen zouden zich volgens het televisienieuws keurig aan de afspraken houden en zich terugtrekken. Er wordt echter niet bericht dat een behoorlijk deel van die troepen zich tussen Gori en Tbilisi heeft ingegraven. Evenmin wordt gemeld dat Russische gevechtshelikopters ten zuidwesten van Tbilisi zijn gesignaleerd.

Wat zou de betekenis van die tot nog toe blijvende aanwezigheid zijn? Het Georgische leger is tenslotte grotendeels vernietigd.

Ik heb al vanaf het begin van de oorlog het vermoeden dat de Russische troepen zo lang mogelijk in Georgië blijven om Saakasjvili tot aftreden te dwingen. Saakasjvili is tenslotte alom gebrandmerkt als de aanstichter van de oorlog en Poetin heeft een persoonlijke hekel aan hem. De 22ste zullen we het zeker weten, want dan begint volgens president Medvedev de ‘definitieve’ terugtrekking.

En wat zal er daarna gebeuren? Zal het de Georgische oppositie inderdaad lukken om Saakasjvili uit zijn ambt te stoten omdat hij zijn land in een zelfdestructieve oorlog heeft gestort? Zal de pro-westerse, maar minder geëmotioneerde Nino Boerdzjanadze aan de macht komen? Zal Moskou Igor Georgadze op de troon proberen te hijsen, de KGB-generaal die indertijd in opdracht van het Kremlin president Sjevardnadze probeerde te vermoorden en sindsdien in Moskouse ballingschap leeft? We kunnen voorlopig niets anders dan afwachten.

    • Michel Krielaars