Zilver van oude Captain Canada smaakt naar meer

De Canadese springruiter Ian Millar (61) won gisteren een zilveren medaille bij de landenwedstrijd. Dat resultaat wil hij over vier jaar in Londen verbeteren bij zijn tiende Spelen.

Een ander zou het misschien discriminerend vinden. Maar de Canadese springruiter Ian Millar (61) heeft geen moeite met de vraag waarom hij op zijn leeftijd nog meedoet aan de Olympische Spelen. „Ik weet wat hier de gemiddelde leeftijd is”, zei Millar voorafgaand aan de Spelen in Hongkong. „En ik zit daar fors boven. Maar waarom zou ik stoppen met topsport? Leeftijd is alleen belangrijk voor degenen die er belang aan hechten.”

Het bewijs voor die stelling leverde Millar gisteren bij de ontknoping van de landenwedstrijd. Moeiteloos reed de Canadees het technische parcours met de vele korte wendingen. Waar viervoudig olympisch kampioen Ludger Beerbaum uit Duitsland de fouten aaneenreeg, hield Millar het hoofd koel in de afgeladen piste. Het had weinig gescheeld of zijn ploeg – met Jill Henselwood, Eric Lamaze en Mac Cone – had als outsider het goud binnengesleept. Maar in de jump-off tegen Amerika trok Canada alsnog aan het kortste eind.

Het is de eerste olympische medaille voor Captain Canada, die in Hongkong aan zijn negende Spelen deelneemt, met een Nederlands gefokt paard. Hij maakte zijn debuut in 1972 in München en vertegenwoordigde vier jaar later zijn land in Montreal. Alleen bij de Spelen van 1980 in Moskou moest Millar verstek laten gaan wegens de boycot. Had hij wel meegereden in de voormalige Sovjet-Unie, dan had de Canadees het olympisch record van de Oostenrijkse zeiler Hubert Raudaschl gebroken. Die kwam in de laatste helft van de vorige eeuw negen keer uit voor zijn land.

Millars flair en doorzettingsvermogen bezorgden de springruiter in eigen land een heldenstatus. Hij won ruim 3 miljoen dollar aan prijzengeld, heeft meerdere boeken op zijn naam staan en werd twaalf jaar geleden gehuldigd in de Sports Hall of Fame. In zijn woonplaats Perth staat een levensgroot bronzen beeld van Millar en Big Ben, het paard waarmee hij vele prijzen won en dat in 1992 pensioneerde na een afscheidstournee die een rockster niet zou misstaan. „Ik kan geen pub in Perth binnenlopen of er staat een replica van mijn vader”, vertelde dochter Amy twee jaar geleden aan een lokale Amerikaanse krant.

Amy (31) en broer Jonathon (33) ontwikkelden zich tot geduchte concurrenten van hun vader. Op een grand prix in Florida eindigde de Millar-clan als nummers één, twee en drie. De foto die bij die gelegenheid gemaakt werd – Jonathon op de hoogste tree, Ian op de middelste en Amy op de onderste – hangt nog altijd in de eetkamer van de familieboerderij in Perth. Het was de lievelingsfoto van moeder Lynn, die eerder dit jaar aan kanker overleed.

Als het aan Millar ligt rijdt hij over vier jaar ook op de Spelen in Londen. De man die als tienjarige een paard huurde van een cowboy tijdens een familie-uitje, aast na het teamzilver van gisteren ook op een gouden plak. „En waarom niet?” vroeg zijn dochter zich af. „Mijn vader heeft een grote passie, hij blijft mij verbazen. Het gaat niet alleen om wat hij doet, maar ook om wie hij is. Het is een winner in veel opzichten.”

Bekijk videobeelden van Ian Millar via www.nrc.nl/links

    • Danielle Pinedo