Het Vondelpark

Oké: wat is eigenlijk de deal met het Vondelpark?

Ik heb dus een hond, en met honden is het als met motors en bootjes: eigenaren groeten elkaar. Zit je op het water en kom je een ander bootje tegen, dan doe je net of je vrienden bent met de mensen op het andere bootje.

Hoi.

Hoi.

En dan gaat dat uitdrukkelijk tussen de mannen die aan het roer staan – de mensen die in die boot hangen, lachen er alleen maar een beetje bij, zo van: kijk mij even lekker lui met bootjes kennen.

Behalve honden, motors en bootjes heb je nog veel meer groetgronden: Mensen met bepaalde automerken groeten elkaar, bijvoorbeeld.

Maar goed: met honden wordt er ook gegroet. Als je met je hond bent en je komt in het park een andere hondenbezitter tegen, dan duwen de honden hun neuzen in elkaars kont en groeten de eigenaren elkaar.

Hallo.

Hallo.

Dan kunnen ze nog wat wetenswaardigheden uitwisselen, zeker als ze elkaar vaker tegenkomen. Zo weet ik dat hond Eppe weer een beetje bijgekomen is van de hap uit zijn oor.

Nu is de hondengroet heel erg normaal, behalve in het Vondelpark.

In het Vondelpark wordt weggekeken. Of de blik wordt strak op de eigen hond gehouden. Dat is raar. Maar ik heb er een theorette over. Namelijk: in het Vondelpark komen mensen die niet burgerlijk willen zijn. De andere, niet-hondengroet is: kijk ons eens ongelooflijke vrijbuiters zijn. Ik heb een bootje en jij ook. Ik heb een Alfa en jij ook. Maar een hond hebben is zo niet vrijbuiter! Een andere hondeneigenaar groeten zou zeggen: ik ben burgerlijk en jij ook.

Het Vondelpark is een podium voor de vrijbuitende mens. Ik loop er graag doorheen om de show te zien. En ik blijf stug andere hondenbezitters groeten.

HALLO!

Schrijver Walter van den Berg (37) schrijft de komende weken op dinsdag een brief aan de lezers van nrc.next.

    • Walter van den Berg