De naam, de vader en de heilige koe

Aan eufemismen geen gebrek in persberichten waarin het vertrek van een topman wordt aangekondigd. Zo is ‘verschil van inzicht over het te voeren beleid’ de standaardformulering voor een knetterende interne ruzie. Vertrek ‘in goed overleg’ staat voor ontslag op staande voet.

Het understatement in het communiqué van luxe-autogroothandel Kroymans afgelopen vrijdag, was ook een mooie. Na twee jaar werd bestuursvoorzitter Guy Demuynck aan de dijk gezet, omdat „de transitiefase is afgerond”. Dit „stelt Demuynck in staat nu andere belangen buiten de Kroymans Groep na te jagen”. Droogjes verklaarde de Belg in Het Financieele Dagblad dat de vork anders in de steel zat. Het vertrek was hem „meegedeeld”. Bij het grootste autobedrijf van het land werd vorige maand al even plotseling de directeur ‘retail’ ontslagen.

Behalve waarschijnlijke operationele problemen – de handel in luxe auto’s heeft het zwaar – legt de leegloop in de top van Kroymans een ander bekend probleem bloot bij familiebedrijven. Een opvolger van buiten moet niet alleen de winkel kunnen runnen, maar ook bestand zijn tegen de bemoeizucht van de oprichter-grootaandeelhouder. Die kan het bedrijf dat hij met jarenlange arbeid heeft opgebouwd, vaak maar lastig loslaten. Zeker als een buitenstaander het roer overneemt.

Legendarisch voorbeeld: Arie van der Zwan die in 1988 vicevoorzitter werd van winkelbedrijf Vendex. Hij was tijdelijk de hoogste baas nadat de autoritaire grootaandeelhouder Anton Dreesmann door ziekte was geveld. Van der Zwan sloeg aan het saneren. Dreesmann vond het niks en greep vanaf zijn ziekbed in. „Ik heb me aan mijn grafzerk omhooggetrokken”, verklaarde hij.

Bij uitzendbureau Randstad begin deze eeuw hield Hans Zwarts het niet lang vol als opvolger van Frits Goldschmeding.

Frits Kroymans (68) zoekt al jaren naar een geschikte opvolger. Hij koos eerst voor Ton van Soest. Die hield het vijf jaar vol, maar stapte in 2006 op wegens „verschillende visies op de gewenste topstructuur”. Een volgende opvolger staat volgens de dealer al in de coulissen. Dat zou een echte Kroymans kunnen zijn. Zoon Rogier (31) heeft al anderhalf jaar ervaring opgedaan als vestigingsmanager van de Alfa-dealer in Nijmegen.

Maar een zoon is niet altijd een garantie voor redding van het bedrijf. Neem Chuck del Prado, die van vader Arthur ASMI mocht gaan leiden. Een half jaar later staat hij buitenspel bij de overname van het technologiebedrijf. Del Prado senior steunt zijn zoontje nog, de rest van de aandeelhouders niet.

Philip de Witt Wijnen