Spelen goed voor sport, werk en moraal

Nederland moet zich kandidaat stellen voor de Olympische Spelen van 2028. Het zal ons veel opleveren, betogen Dennis de Kool en Michel Lobzhanidze.

De Olympische Spelen zijn het meest tot de verbeelding sprekende topsportevenement ter wereld. Het organiseren van de olympiade is zowel voor de organiserende stad als het gastland een aantrekkelijke investering Niet voor niets verdringen steden elkaar letterlijk om dit mondiale evenement te mogen organiseren.. De ambitie om de Spelen in 2028 in Nederland te organiseren, verdient om maatschappelijke en economische redenen steun.

De huidige Nederlandse samenleving is verdeeld en onzeker. Er is dringend behoefte aan een thema dat alle Nederlanders bindt. Sport zou die rol kunnen vervullen.

Het Oranjefeest tijdens het Europees Kampioenschap voetbal in Zwitserland is een mooi voorbeeld. De ambitie om de Olympische Spelen te organiseren kan fungeren als gedeelde inspiratiebron en een gezamenlijk kompas dat ons land dwingt om uit zijn schulp te kruipen en naar de toekomst te kijken.

Ten onrechte wordt vaak de indruk gewekt dat de organisatie van de Olympische Spelen een geldverslindend project is. Dit misverstand berust op de kosten van de investeringen. Die kosten zijn doorgaans gemakkelijker te berekenen dan de (indirecte) baten. Een aantal voorbeelden.

In de voorbereiding op de Olympische Spelen worden vaak grote infrastructurele projecten opgezet die toch al noodzakelijk waren om de bereikbaarheid van steden te verbeteren. De files in Nederland kosten ons land nu ongeveer een miljard euro per jaar. Infrastructurele verbeteringen kunnen dat bedrag verlagen.

Uit recent onderzoek blijkt dat de organisatie van de Olympische Spelen aantoonbaar leidt tot een groei van het bruto nationaal product. Ook zorgt het evenement voor een groei van de werkgelegenheid. De Olympische Spelen in Athene hebben bijvoorbeeld 65.000 nieuwe permanente banen gecreëerd.

Een olympische stad is daarnaast aantrekkelijk voor (zakelijke) toeristen. Barcelona is na de Olympische Spelen van 1992 één van de populairste steden van Europa geworden.

Verder is het op olympisch niveau brengen van voorzieningen goed voor het Nederlandse sportklimaat. Sporten is gezond. Sportieve burgers zullen naar verwachting minder vaak een beroep doen op de kostbare gezondheidszorg.

Om op termijn kans te maken om de Olympische Spelen te mogen organiseren moet wel aan een aantal belangrijke voorwaarden worden voldaan.

Een cruciale factor is draagvlak. Uit onderzoek van TNS-NIPO bleek in 2006 dat ruim de helft van de Nederlanders (56 procent) voorstander is van het organiseren van de Olympische Spelen in eigen land. Om het draagvlak te behouden is het wel belangrijk dat de Nederlandse bevolking in een vroeg stadium bij een eventuele olympische ambitie betrokken wordt.

Daarnaast is een actieve rol van het bedrijfsleven een doorslaggevende factor. Montreal (1976) maakte bijvoorbeeld in het verleden de fout om de Spelen uitsluitend met overheidsmiddelen te financieren.

De les die hieruit getrokken moet worden is dat de mogelijkheden van publiek-private samenwerking optimaal moeten worden benut. In Barcelona (1992) en Atlanta (1996) bleek de actieve rol van het bedrijfsleven een zeer belangrijke succesbepalende factor te zijn.

Ook is het van groot belang dat overheden gezamenlijk met elkaar optrekken. De Olympische Spelen zijn namelijk in de praktijk vaak een regionale aangelegenheid. Het spreiden van topsportaccommodaties biedt dus kansen voor verschillende steden. De grootste valkuil is dat individuele steden te vroeg het project naar zich toetrekken. Een discussie over concrete locaties is nog lang niet aan de orde.

De ambitie om de Spelen in eigen land te organiseren kan een betekenisvolle uitdaging zijn waar alle Nederlanders gezamenlijk de schouders onder kunnen zetten.

Dennis de Kool en Michel Lobzhanidze zijn bestuurskundigen.

    • Michel Lobzhanidze
    • Dennis de Kool