Arme landen worden vooral arm gemaakt

In het artikel `De gevaarlijke fantasieën rondom wederopbouw` van Amitai Etzioni staat dat corruptie een belangrijke oorzaak van armoede en het achterblijven van de ontwikkeling van een land is (Opiniepagina, 2 augustus).

Ik heb jarenlang in arme landen gewoond, vooral in Ecuador, en het is me overduidelijk dat een land als Ecuador, dat rijk is aan olie en landbouwproducten, arm is gemaakt. Ten eerste door de eeuwenlange koloniale onderdrukking en daarna door het opdringen van buitenlandse leningen, het uitbuiten van omkoopbare politici, het chanteren, bedreigen of zelfs vermoorden van politici en het vereisen van de beruchte Structural Adjustment Programs. Deze laatsten verplichten de regering om overheidseigendommen te verkopen (te privatiseren), subsidies voor de armen te verlagen en de grenzen open te stellen voor buitenlandse producten die de lokale industrie kapotmaken. Dit alles is gedurende de afgelopen decennia opgedrongen aan talloze ontwikkelingslanden, die nu met torenhoge schulden kampen en waarvan de grondstoffen vaak in handen kwamen van buitenlandse bedrijven.

Dit is de gedachte van de Chicago School, waar de neoconservatieven die in het artikel genoemd worden, uit voortkomen. Het gaat hen niet om opbouw van een land, het gaat hen om het privatiseren en in handen krijgen van zoveel mogelijk staatseigendommen, om daar vervolgens zoveel mogelijk winst mee te behalen.

De neoconservatieven, die vertegenwoordigd zijn in oliemaatschappijen (Halliburton), mijnbouw, privélegers (Blackwater), watervoorziening (Bechtel), Constructie (Fluor), hebben het Internationaal Monetair Fonds en de Wereldbank aan hun zijde gekregen om hun ideeën op te dringen. Wederopbouw zal pas goed gaan, als wij daadwerkelijk datgene doen wat goed is voor de armen en geen politiek bedrijven die goed is voor onze eigen westerse bedrijven en economieën.

    • Rik Pennartz Voorburg