Melkzuur en kuiten

Hester van Santen schrijft in haar artikel over de dominantie van Keniaanse en Ethiopische langeafstandlopers (W&O, 9 augustus) dat één van de verklaringen is dat deze atleten bij maximale inspanning minder melkzuur in hun spieren vormen, omdat zij vet blijven gebruiken als brandstof. Dit lijkt mij geen goede verklaring. Wanneer wij vet verbranden wordt er per liter zuurstof minder energie gevormd dan uit suiker. En zuurstof is de beperkende factor bij maximale inspanning, de reden dat we `buiten adem` raken Bij maximale inspanning stappen wij over op glucose wat meer energie oplevert maar waar ook melkzuur uit gevormd wordt. De beruchte `hongerklop` bij wielrenners en marathonlopers ontstaat door een gebrek aan glucose in het bloed, wat het lichaam dwingt om op vet over te stappen. Dat is minder efficiënt. Dat Kenianen en Ethiopiërs dominant zijn op alle afstanden boven de 800 meter is dus niet zozeer dankzij de vorming van minder melkzuur, maar ondanks de vorming van minder melkzuur.

    • Toon Ligtenberg