Leuke poppen met kritisch kantje

Aan de kunstacademies studeren weer honderden studenten af. Vandaag in deel 9 van een serie: Femke Boschker van de HKU.

Femke Boschkers 'Computerkop'

Een vrouwtje met een computer als hoofd en beide handen vol brieven, een mannetje bij een raketlocomotief, een zangeres op een showbizztrap. Het zijn een paar van de miniatuurbeeldjes waarmee Femke Boschker afstudeerde aan de Utrechtse HKU als docente Beeldende kunst en vormgeving. De beeldjes zijn gemaakt van ijzerdraad en stofjes en stonden tijdens de examenexpositie op witte paddenstoelachtige eilandjes, wat een surrealistisch werking heeft.

Dat moet ook de bedoeling zijn, want aan de muur hangen collages die een even surrealistische indruk maken. Je ziet er de vooroorlogse premier Colijn oreren, gekleed in een paar netkousen. Ook de vrouw met computerhoofd komt er op voor. En weer heeft ze papieren in haar hand. „Dat zijn verwarde computercodes”, legt Femke Boschker (29) uit. „De vrouw is iemand uit de snelle kantoorwereld die is doorgedraaid. Ze is zelf gecrasht en nu loopt ze verward met een computerkop rond en verspreidt alleen maar onzin.”

Het idee voor de beeldjes begon bij Boschker toen ze een karavaan wilde maken, een rondtrekkend carnaval met mensen die uit de gewone maatschappij verdrongen zijn. „Onder elkaar hebben ze hun eigen regels en kunnen ze zichzelf zijn. Maar buiten de groep worden ze raar aangekeken. Een echt verhaal is er verder niet, ik heb de beeldjes op losse eilandjes gezet omdat het zelfstandige personages zijn.”

Het begon met de collages. Daarop heeft Boschker eindeloos zitten schuiven met foto’s, krantenartikeltjes en zelfverzonnen teksten tot ze de personages rond had. Ze heeft verhaaltjes geschreven om ze een ziel te geven. „De collages zijn mijn associaties over de mogelijke levenslopen van de beeldjes. Ze dragen maskers omdat de maatschappij eigenzinnigheid niet tolereert. De beeldjes lijken eerst grappig en leuk, maar als je er over nadenkt, ontdek je vanzelf de kritische kant.”

De beeldjes van Inwendig vooroordeel, zoals Boschker de serie noemt, zijn gemaakt van oud hout, metaal en oude plastic wielen. Als basis heeft Boschker bestaande poppen gebruikt die ze een eigen ‘huid’ gaf en omvormde tot personages. „Ik heb eerst de hele serie klein uitgevoerd, maar het zijn eigenlijk schaalmodellen. Op deze maat blijven het poppen. Veel kinderen vonden ze leuk, maar dat wil ik niet. Daarom ga ik ze groter maken. Die kleine ga ik fotograferen of filmen met achtergronden, waardoor het een vervreemdend effect krijgt.”

Boschker is sinds haar afstuderen ook druk met sieraden bezig, iets waar ze de laatste vier jaar weinig tijd voor had. Voor ze naar de kunstacademie ging heeft ze eerst de opleiding voor edelsmeden in Schoonhoven gedaan. Sinds zes jaar werkt ze bij atelier Oxo in Rotterdam en heeft ook een eigen sieradenbedrijf. Ze wil cursussen gaan geven over kunst. „En verder zie ik het wel.”

Inl: www.femkeboscher.nl, www.hku.nl. Eerdere afleveringen op nrc.nl/kunst

    • Dirk Limburg