Wen Jiabao kent de cijfers

Premier Wen Jiabao staat bekend om zijn uitzonderlijke cijferkennis en heeft een stoffig imago. Toch is hij verre van saai en zoekt de gewone man op.

Premier Wen Jiabao (Foto Reuters) U.S. President George W. Bush (L) meets with the China's Premier Wen Jiabao at the Zhongnanhai Compound in Beijing, August 10, 2008. REUTERS/Larry Downing (CHINA) REUTERS

Aernout Bouwman-Sie

Premier Wen Jiabao wordt in China nog steeds in verband gebracht met een gevoelig liggende episode in de Chinese geschiedenis. Op het hoogtepunt van de studentenprotesten in 1989 op het Tiananmenplein in Peking vergezelde hij de hervormingsgezinde secretaris-generaal Zhao Ziyang naar de demonstrerende studenten. De avond voor dat de noodtoestand werd uitgeroepen, bood Zhao ten overstaan van de studenten en voor nationale televisie in tranen zijn excuses aan.

De studentenprotesten betekenden het einde van de politieke carrière van Zhao. Wen overleefde omdat hij met zijn scherpe geheugen indruk maakte op de conservatieve leiders binnen de communistische partij, die na de studentenopstand de macht naar zich toe trokken. Bovendien staat Wen bekend als een uitstekend economisch bestuurder, van groot belang in het huidige China, en een groot kenner van China’s lokale landbouwbeleid.

Wen, die geologie studeerde en opgroeide in een onderwijzersfamilie in de nabij Peking gelegen havenstad Tianjin, brak in het Westen door na de aardbeving in Sichuan waarbij dit voorjaar 70.000 mensen omkwamen. Wen liet zich in een vliegtuig naar het rampgebied brengen om persoonlijk de slachtoffers een hart onder de riem te steken. De als mild, vriendelijk en bijna kleurloos bekendstaande Wen liet zich in Sichuan van een andere kant zien, toen hij door de telefoon tegen een generaal schreeuwde: „Het maakt mij niet uit wat je doet, er moeten gewoon 100.000 mensen worden gered”.

Net als president Hu Jintao werkte Wen voor hij in Peking carrière maakte in de afgelegen westelijk provincie Gansu. Wen deelt ook zijn beschermheer Song Ping, een conservatieve econoom, met de president. En beide bestuurders hebben een band met de uitgesproken liberaal Hu Yaobang, de secretaris-generaal van de communistische partij die in de eerste helft van de jaren tachtig de hervormingen van Deng Xiaoping leidde. De dood van de populaire Hu Yaobang leidde in 1989 tot de studentenprotesten op het Tiananmenplein.

Wen heeft sinds zijn aantreden als premier in 2003 het Chinese leiderschap een menselijk gezicht gegeven. Zo verschijnt hij jaarlijks op televisie voor een interview en nodigde hij ooit twaalf boeren uit in Zhongnanhai, de streng bewaakte compound in Peking waar de Chinese leiders wonen. Bovendien aarzelde Wen niet om in 2003 de uitbraak van sars, een besmettelijke dodelijke virus, bekend te maken. Ook bracht hij op televisie het beladen onderwerp aids ter sprake en sliep hij tijdens het Chinese nieuwjaar bij mijnwerkers.

Wen is een voorstander van economische hervormingen, maar beslist geen democraat. Op politiek en bestuurlijk gebied kijkt hij met name naar Singapore, dat onder de semiautoritaire leiding van Lee Kwan Yew uitgroeide tot een welvarende Aziatische stadstaat.

    • Aernout Bouwman-Sie