Mooie judoweek eindigt met domper

Cor van der Geest is content met de vijf judomedailles die de Nederlandse equipe in Peking won. Maar de pijnlijke nederlaag van zijn zoon Dennis was vandaag een fikse teleurstelling.

Cor van der Geest, voorzitter van de technische staf van de judobond, zag de Nederlandse equipe de olympische judoweek besluiten met een zilveren en vier bronzen medailles. Het is het resultaat van wat hij „consistent beleid” noemt. Maar nadat hij vandaag zijn zoon Dennis van der Geest twee uur lang had zien huilen, kon hij het niet laten een offensief aan te kondigen tegen een deel van het Nederlandse judo.

Dennis van der Geest (33), die zijn olympische startbewijs via een rechtszaak veiliggestelde, liep bij zijn uitschakeling in de eerste ronde door de Rus Tamerlan Tmenov een scheur op in zijn spaakbeen en mediale band. Bij een MRI-scan in de polikliniek van het olympisch dorp kwamen pijn en emotie tot ontlading op een manier die zijn vader nog niet eerder had gezien.

„Shit, deze ellende na zo’n mooi judotoernooi”, zei Cor van der Geest, die aangeslagen terugkeerde in het gymnasium van de Science and Technology University in Peking. Natuurlijk was hij blij met de prestaties van de pupillen van mannen- en vrouwenbondscoach Maarten Arens en Marjolein van Unen. Maar daar stond tegenover dat zijn oudste zoon waarschijnlijk drie maanden is uitgeschakeld, en dat zijn jongste zoon de Olympische Spelen niet eens had gehaald. Voor het tweetal lijkt een einde gekomen aan de nationale dominantie in de zwaarste gewichtsklassen.

De blessuregevoelige Elco van der Geest (29), Europees kampioen in 2002, werd afgelopen voorjaar in de gewichtsklasse tot 100 kilogram overvleugeld door zijn vijf jaar jongere clubgenoot Henk Grol. Hij gaat nog wel een seizoen door, maar Grol werd in april Europees kampioen in Lissabon en behaalde gisteren een bronzen olympische medaille. Dennis van der Geest leek afgelopen seizoen de concurrentie in de gewichtsklasse boven 100 kilogram te verliezen van Grim Vuijsters, zeker toen de acht jaar jongere judoka naar de EK werd uitgezonden.

Maar vlak voor het titeltoernooi lekte uit dat Van der Geest wel het olympisch startbewijs kreeg toegewezen. De judobond achtte hem als winnaar van een olympische bronzen medaille (2004) en de wereldtitel in de open klasse (2005) kansrijker dan Vuijsters, die afgelopen seizoen hoger eindigde op de olympische ranglijst, maar over minder internationale ervaring beschikt. Van der Geest wist dat hij een ‘beschermde status’ had en dat hij in alle rust een eigen olympisch programa kon samenstellen. Vuijsters ontkende echter te weten dat hij slechts een ‘ontwikkelingstraject’ had gevolgd en beriep zich op meer podiumplaatsen bij wereldbekerwedstrijden.

Het kamp-Vuijsters, geleid door trainer Jan de Rooij en gesteund door sportersvakbond NL Sporter, zinspeelde op partijdigheid van de bond en bracht de klucht voor de kantonrechter. Die stelde de bond in het gelijk. Vuijsters had volgens de rechter kunnen weten dat hij geen concurrent voor Van der Geest was, al heeft de judobond dat alleen intern gecommuniceerd. Voor veel buitenstaanders was Van der Geest intussen de onterechte houder van het olympische startbewijs, ook doordat hij met zijn werk als dj en televisiepresentator de schijn zou wekken te weinig op de tatami te staan.

Cor van der Geest liet in Peking blijken dat die voorgeschiedenis hem zeer dwars zit. Zeven jaar wist hij de rust te behouden in het Nederlandse judo, dat wordt gedomineerd door zijn Haarlemse club Kenamju en het Rotterdamse Budokan van trainer Chris de Korte. Met protesten uit de hoek van de Brabantse sportschool van De Rooij had hij in aanloop naar de Zomerspelen geen rekening gehouden. Ook de voormalige olympisch judokampioen Anton Geesink sprak zich uit voor uitzending van Vuijsters.

„Ik kom binnenkort terug op drie mensen: Jan de Rooij, Grim Vuijsters en Anton Geesink”, zei Van der Geest vandaag in de catacomben. „Er zijn te veel dingen gezegd. Nu moet de aandacht naar de sporters gaan. Na de Olympische Spelen vind ik het nodig om wat uit te leggen.”

Van der Geest toonde zich eerder deze week al not amused over het lek bij de judobond, waardoor het nieuws over de olympische uitzending vlak voor de EK naar buiten kwam. Hij wil na de Zomerspelen achterhalen waar dat is misgegaan.

Van der Geest kon geen uitsluitsel geven over zijn eigen toekomst bij de judobond en over die van zijn geblesseerde zoon als topsporter. „Dennis weet nog niet of hij doorgaat. Waar zou hij het nog voor doen? Hij heeft zo veel gewonnen. We hebben nu een paar klappen gehad, maar de sport is belangrijker dan wij. We gaan het na de Olympische Spelen bekijken. Misschien ga ik wel matten oprapen na de trainingen.”