Een gedroomde kus

Nathalie Portman in My Blueberry Nights

My Blueberry Nights

Regie: Wong Kar-waiMet: Jude Law,Nathalie Portman.Te koop, met Ned. ondertitels € 20,99

De zoetste kus uit de filmgeschiedenis smaakt naar vanille-ijs en bosbessentaart. En misschien was het niet eens een echte kus, maar een gedroomde kus. Gedroomd door de hoofdpersonen, gespeeld door Jude Law en zangeres Norah Jones in haar acteerdebuut. Maar ook gedroomd door de toeschouwer, die in het romantische universum van regisseur Wong Kar-wai zo wordt meegesleept, dat hij denkt dat hij die kus echt gezien heeft. Dat hij zag hoe Jude Law de room van Norah Jones’ lippen likte.

Na de première van My Blueberry Nights, tijdens de verjaardagseditie van het Filmfestival Cannes vorig jaar, ontstond er plezierige onenigheid over de status van die kus. De romantici versus de realisten. Nu de film op dvd is verschenen, is er geen beletsel meer om frame voor frame te verifiëren wat er nu gebeurde terwijl Jones’ liefdesverdrietige Elizabeth met haar hoofd op de toonbank in slaap is gevallen, in de New Yorkse diner waar barman Jude Law de heerlijkste taarten serveert. Vooral bosbessentaart.

Of wil je als toeschouwer tijdens het kijken liever je eigen dromen volgen? Wong kent dat soort overwegingen en speelt ermee. Daarom kan hij een kus zo filmen dat hij gekust én ongekust tegelijkertijd blijft. Kijk zelf maar.

Films als My Blueberry Nights drijven meer op gevoel dan op plot. De verliefde Elizabeth vertrekt op reis door Amerika, om zichzelf en haar hart te vinden en te ontdekken dat die begrijpende barman misschien wel haar echte geestverwant is. Dat is alles. Dat is genoeg voor een filmische romance. Het geeft Wong een uitgelezen kans om het Amerikaanse landschap in hetzelfde neonrood en nachtblauw te vangen als de meest van zijn films. De rest is zwijmelen, al gaat dat bij My Blueberry Nights met wat meer weerstand gepaard dan bij Wongs eerdere film In the Mood for Love, die zo onweerstaanbaar was dat iedere romanticus voorgoed verwend is geraakt.

Films als My Blueberry Nights hebben het hard nodig om op dvd te worden uitgebracht, om het aantal kijkers op te vijzelen. Na zijn Nederlandse bioscooppremière eind vorig jaar werd het Amerikaanse debuut van regisseur Wong, die in Hong Kong al langer hemel en paradijs bij elkaar filmde, door een krappe 20.000 mensen bekeken. Met de dvd zal dat aantal volgens de prognoses van verdubbelen. My Blueberry Nights is misschien niet zo overrompelend als In the Mood for Love, maar hij verdient zo’n tweede dvd-leven.

    • Dana Linssen