Weldoener en investeerder tegelijk

080814_blog_straatkind.jpgHoeveel jonge mensen zijn er niet die geen gewone baan willen, maar de wereld willen verbeteren? Vandaag heb ik iemand ontmoet die dat ook echt doet. Bjørn Dudok van Heel (30) zat na zijn middelbare school twee jaar in het leger, studeerde vennootschapsrecht en belandde toen in het bedrijfsleven. Maar tijdens zijn MBA besloot hij iets anders te gaan doen.

Samen met Chaïm Fetter (28) richtte hij drie jaar geleden de Peduli Anak stichting op. Die vangt straatkinderen op en biedt hen alles wat ze nodig hebben tot ze volwassen zijn: van een huis tot eten tot onderwijs tot gezondheidzorg tot een baan. In het opvangcentrum op Lombok zitten inmiddels bijna 50 kinderen.

Bjørn doet meer denken aan een manager dan aan iemand van een liefdadigheidsorganisatie. Hij gebruikt uitdrukkingen als ‘verticale integratie’ en ‘uniek concept’. Die had ik sinds mijn tijd bij het economiekatern niet meer gehoord.

Maar Peduli Anak is dan ook geen gewone stichting die werkt volgens de ‘bodemloze put’-methode, legde Bjørn vanmiddag uit. Het is de bedoeling dat Peduli Anak ook geld gaat verdienen, zodat ze op termijn zichzelf kan bedruipen.

Nu al biedt de stichting bedrijven aan hen te adviseren op het gebied van corporate social responsibility. En vier maanden geleden heeft Bjørn de investeringsmaatschappij Veneti Capital opgericht, die gaat investeren in duurzame bedrijven. De opbrengst wordt verdeeld tussen de aandeelhouders en Peduli Anak. En wie weet kunnen ex-straatkinderen straks zelfs een baan vinden bij de bedrijven waarin wordt geïnvesteerd.

Tot nu toe zit er ongeveer 150.000 euro in Veneti Capital, en Bjørn zoekt hard naar nieuwe investeerders. Het eerste project wordt het opzetten van een marmerfabriek op Lombok, maar hij maakt ook al plannen voor een distributiebedrijf en een aandeelhoudersschap in het bedrijf Esprit Nomade, dat milieuvriendelijke luxegoederen maakt.

Ik werd erg enthousiast van het verhaal van Bjørn. Zoals hij zelf ook zei, vinden mensen het vaak verdacht als liefdadigheidsorganisaties het hebben over geld verdienen. Maar waarom eigenlijk? Als een stichting voor zichzelf kan zorgen, is het in ieder geval zekerder dat ze blijft bestaan. En denk aan alle banen die het kan opleveren als Veneti Capital van de grond komt en verschillende bedrijven kan financieren.

Maar goed: zover is het nog niet. Nu heeft Peduli Anak nog geld nodig van mensen die er niet rijk van hoeven te worden maar die gewoon aan een goed doel willen geven. Met 4.000 euro per maand extra zouden ze het aantal opvangkinderen kunnen verdubbelen. Ik denk dat ik maar lid word…