Goedkope vergelijking vader en zoon Speer

De vergelijking die Nina Khrushcheva maakt in haar artikel `Ook China bouwde zijn triomf van de wil` (Opiniepagina, 6 augustus) tussen de Olympische Spelen in Berlijn in 1936 en die van nu, rammelt. Zo legt de kop een link tussen de documentaire Triumph des Willens van Leni Riefenstahl en de ambities van de Chinese leiders. Deze documentaire was echter een verslag van de Neurenbergse partijdagen, drie jaar eerder. Riefenstahl maakte in 1936 wel een documentaire over de Olympische Spelen, maar die had als titel Olympia.

Ze zegt verder dat Speer sr. de vormgever was van de Olympische Spelen in 1936. Dit klopt niet. De vormgeving was in handen van architect Werner March. Speers enige bijdrage was het maken van aanpassingen aan het oorspronkelijke ontwerp van het olympisch stadion. Vader Speers belangrijkste bijdrage aan de grootheidswaanzin van Hitler was zijn plan voor een herinrichting van Berlijn waar hij in 1937, een jaar na de Olympische Spelen, opdracht toe kreeg. Deze nieuwe wereldhoofdstad, Germania genaamd, moest het centrum worden van het duizendjarige nazirijk. Het plan omvatte twee enorme boulevards die elkaar kruisten, met aangrenzend het ontwerp voor talrijke partijgebouwen, een spoornetwerk geschikt voor treinen van vier meter breed die de delen van het wereldrijk met elkaar moesten verbinden, en in het centrum een gigantische hal, zo hoog dat de St. Pieter erbij zou verbleken. Het hele plan had maar één doel: met groteske gebouwen uitstralen dat het Duitse volk uit Ubermenschen bestond en als enige geschikt was de wereld te leiden.

Omdat Speer jr. in zijn ontwerp voor Peking ook een grote boulevard opgenomen heeft, suggereert Khrushcheva nu dat hij een plan heeft geleverd dat geïnspireerd is op het megalomane werk van zijn vader. Misschien verleidelijk om deze vergelijking te maken, maar ook goedkoop. Eén grote boulevard is namelijk geen nazi-herontwerp à la Berlijn eind jaren `30.

    • Tjeerd Vrij Tiel